Miraculous Melodies - Tamil Tevaram Hymns For Various Occasions

Tamil Thirumurai Hymns For All Occasions - Intro

2004-10-05T14:37:00.000+07:00

ஆழ்க தீயதெல்லாம்!
சூழ்க அரன் நாமமே!

எண்ணிலா அற்புதங்கள் நிகழ்த்தியிருக்கும் இந்த அருட்பதிகங்களின்
தொகுப்பினை எழுதத் தூண்டுகோலாய் இருந்தது இணையத்தில்
கண்ட சிங்கை நண்பர் ஒருவரின் மடல்.

அதில் சிங்கை மற்றும் மலேசியாவில் தேவாரம், திருவாசகம் பாடல்களை
பொதுவாய் சாவுநிகழ்ச்சிகளில் பாட உகந்ததென்றே பலரும் கருதுவதாக
அவர் எழுதியிருந்தார். திருமணம் போன்ற மங்கல நிகழ்வுகளில் பாடத்தக்க
பதிகங்கள் உள்ளனவா என்றும் கேட்டிருந்தார்.

அடியேன் அயர்ந்து போனேன். இந்த மூடத்தனத்துக்கு யார் பொறுப்பு?
கடந்த நூற்றாண்டில் தமிழ்ச்சமுதாயத்தைச் சூழ்ந்த இருள் அல்லவா இது!
இனி இது விலகும்!

திருமணம் மட்டுமா? காதல் கைகூட வேண்டிப் பாடுவதில் தொடங்கி, மக்கட்பேறு
வேண்டியும், பல்வகை நோய்கள் தீர்க்க வேண்டியும், செல்வம் கொழிக்கவும்,
அன்ன பிற உலகியல் இச்சை யாவும் தீர்த்த பின்னர் வீடுபேறு நல்கவும்
பலப்பல பாடல்களை சைவக்குரவர்மார் அருளிச் செய்துள்ளனர். தமிழ்கூறும்
நல்லுலகு இனியும் மேற்சொன்னவாறு மூடத்தனங்களை ஒழித்து அனைத்து
நிகழ்வுகளுக்கும் ஏற்ற தமிழ்ப்பண்களைப் பாடி மீள வேண்டும் என்று ஆலவாய்
அண்ணல் ஆவலைத் தூண்ட இதை எழுதுகிறேன்.

மேலும் ஒருவகையில் இது என் பிறவிக்கடனும் கூட.

அடியேன் பிறந்த ஆண்டு 1962. அவ்வமயம் கோள்களின் சேர்க்கை காரணமாய்
பல பாதிப்புகள் ஏற்படலாமென பீதி நிலவிக் கொண்டிருக்க, கருவுற்றிருந்த
என் அன்னையார் காஞ்சிப் பெரியவர் அறிவுரைப்படி விடாமல் ஓதிக் கொண்டிருந்தது ஞானசம்பந்தப்பெருமான் அருளிய கோளறுபதிகமே. பின்னர்
என்னையும் அறியாமல் அடியேன் திருமுறைகளில் ஆழத்தொடங்கிய காலத்தில்
அவர் அடிக்கடி அதனை நினைவு கூர்வார்.

கோளறுபதிகத்தைப் போல் பல நிகழ்வுகளுக்கும் உள்ள பதிகங்களைக்
கீழே தொகுத்திருக்கிறேன்.

குடியேற்றம் (வ.ஆ.மாவட்டம்) சிவநெறிச்செல்வர் ஆ.பக்தவத்சலம் அவர்கள்
முன்னர் சிலவற்றைத் தொகுத்திருக்கிறார். அடியேன் மேலும் தேடித்
தொகுத்துள்ள விரிவான பட்டியலிது.

1. தடைப்பட்டிருக்கும் திருமணம் நடைபெற ஆண் பெண் இருபாலரும் ஓதவேண்டிய
பதிகம்:
திருமருகலில் 'சடையாய் எனுமால் சரண்நீ எனுமால்' என்று தொடங்கும்
ஞானசம்பந்தர் நல்கிய பதிகம்.

2. திருமணம், மணிவிழா போன்ற சுபநிகழ்ச்சிகளுக்கான மங்களப் பதிகம்:
ஞானசம்பந்தப் பெருமான் மதுரை வரை தேடிவந்த தம் தந்தையார் சிவபாதஇருதயரைக்
கண்டு நெகிழ்ந்து தம் பிறவிக்குக் காரணமான பெற்றோரை வணங்கிப் பாடிய
'மண்ணில் நல்லவண்ணம் வாழலாம்' என்ற திருக்கழுமலர்ப் பதிகம்.

3. மலட்டுத் தன்மை நீங்கவும், குழந்தைச்செல்வம் வேண்டியும் பாடவேண்டிய
பதிகங்கள்:
சம்பந்தப் பெருமான் 'குறும்பை ஆண்பனை ஈனும்' என்று பாடி
அதிசயம் நிகழ்த்திய திருவோத்தூர்ப் பதிகமும், மெய்கண்டதேவரின்
பெற்றோர் பாடிப் பேறுபெற்ற ஞானசம்பந்தரின் 'கண்காட்டும் நுதலானும்' என்ற
திருவெண்காட்டுப் பதிகமும்.

4. பிரசவம் நலமே நடைபெற வேண்டும் பதிகங்கள்:
சம்பந்தர் நல்கிய 'நன்றுடையானைத் தீயதிலானை' என்று தொடங்கும்
பதிகமும், அப்பர் பெருமான் நல்கிய 'மட்டுவார் குழலாளடு' என்ற
பதிகமும். சிராப்பள்ளியில் எழுந்தருளியிருக்கும் தாயுமானவரைப் பாடியவையிவை.

5. குழந்தைகளுக்கு வரும் இனம்புரியாத நோய்கள் நீங்கவும், வாதம், வலிப்பு
போன்ற நோய்கள் தாக்கினும் பாடவேண்டிய பதிகம்:
கொல்லிமழவனின் மகவின் முயலகன் என்னும் பிணி போக்க வேண்டி சம்பந்தர்
பாடியருளிய 'துணிவளர் திங்கள்' என்று தொடங்கும் திருப்பாச்சிலாசிரமப்
பதிகம். திருச்சி - கரூர் பாதையில் வரும் திருவாசி என்று பெயர் மருவிய
ஊரிது.

6. விடம் தீர்க்கும் பதிகம்:
அரவம் தீண்டி மாண்ட அப்பூதி அடிகளாரின் மகனை மீண்டும்
உயிர்ப்பித்தருள வேண்டி அவரில்லத்தில் எழுந்தருளியிருந்த அப்பர் பெருமான்
பாடிய பதிகம்.

7. கண்பார்வைக் குறை நீக்க வேண்டிப் பாடும் பதிகம்:
சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகள் கச்சியேகம்பத்தில் அழுது வேண்டிப் பார்வை மீண்ட
'ஆலந்தான் உகந்து அமுது செய்தானை' என்ற பதிகம்.

8. சொரி, படை, மேகம், அம்மை போன்ற வியாதிகள் நீங்க:
சுந்தரமூர்த்தியார் பாடி மீண்ட 'மின்னுமா மேகங்கள்' என்ற
வேள்விக்குடிப்பதிகம்.

9. ஊமை, திக்குவாய்க் குழந்தைகள் நலம் பெற:
மாணிக்கவாசகர் தில்லையில் நல்கிய 'பூசுவதும் வெண்ணீறு' என்று தொடங்கும்
திருச்சாழலெனும் பாடல்கள்.

10.புத்திரசோகத்திலிருந்து மீள:
சுந்தரமூர்த்தியார் திருப்புக்கொளியூரெனும் அவிநாசி அருகே மடுவொன்றில்
முதலை விழுங்கிய மதலையினை மீண்டும் உயிர்ப்பித்து மீட்ட பதிகம்
. சம்பந்தப் பெருமான்
திருமயிலையில் பூம்பாவையை மீண்டுமெழுப்பிய பதிகமும்.

11. தீராத வயிற்றுவலியைப் போக்கும் பதிகம்:
அப்பர்பெருமானை மீண்டும் ஆட்கொண்டருளிய 'கூற்றாயினவாறு
விலக்ககலீர்' என்று தொடங்கும் திருவதிகைப் பதிகம்.

12. குளிர்க்காய்ச்சல் நீங்க:
கொடிமாடச் செங்குன்றூரில் தங்கியிருந்த சம்பந்தர் அங்கு அடியார்களை வாட்டிய
குளிர்காய்ச்சலைப் போக்கியருளிய 'அவ்வினைக்கு இவ்வினையாம்' என்ற
திருநீலகண்டப் பதிகம்.

13. வெப்ப நோய்கள் நீங்க:
சம்பந்தப் பெருமான் மதுரை மன்னன் கூன்பாண்டியனின் வெப்புநோய் தீர்த்தருளிய
திருநீற்றுப்பதிகம். மற்றும் சுண்ணாம்புக் காளவாய்ச் சூட்டையும் குளிர்வித்த அப்பர்
பெருமானின் 'மாசில் வீணையும்' என்ற பதிகம்.

14. ஐயங்களும், அச்சங்களும் நீங்கித் தன்னம்பிக்கை வளர:
அப்பர் பெருமான், மகேந்திர பல்லவன் படையாட்களை அனுப்புகையில் பாடும்
'நாமார்க்கும் குடியல்லோம்' என்ற மறக்கவொண்ணா பதிகம்.
பின்னர் அவர் 'சொற்றுணை வேதியன்' என்று கல்லைத் தெப்பமாக்கி
கரையேறிய பதிகமும்; ஆனை மிதிக்க வருகையிலும் 'அஞ்சுவது
யாதொன்றுமில்லை, அஞ்ச வருவதுமில்லை' என்ற பதிகமும்.

15. வழக்குகளில் வெற்றிபெற, தவற்றினை உணர்ந்து வேண்ட:
சம்பந்தர் குறைகொண்ட பொற்காசு கண்டு மனம் பொறுக்காமல் பாடிய
'வாசிதீரவே காசு நல்குவீர்' என்ற திருவீழிமிழலைப் பதிகம்.

16. நாளும் மலர்தூவி வழிபட:
அப்பர் பெருமான் அருளிய 'வேற்றாகி விண்ணாகி நின்றாய் போற்றி'
என்று தொடங்கும் கயிலைக் காட்சி கண்டு பாடிய பதிகம்.

17. 'துஞ்சலும் துஞ்சல் இலாத போழ்தினும்' நாளும் ஓதவேண்டிய பஞ்சாக்கரப்
பதிகம். ஞானசம்பந்தப் பெருமான் தம் உபநயன நாளன்று பாடியருளியது. அப்படியே
நாளுமோத வேண்டிய பதிகம் அப்பர் பெருமான் ஸ்ரீருத்ரத்தைத் தமிழிலாக்கிய
உருத்திர திருத்தாண்டகமும்.

18. கோள்களின் பாதிப்பகல:
திருமறைக்காட்டிலிருந்து மதுரைக்குப் புறப்படும் சம்பந்தர் கோள்களின் பாதிப்பு
நீங்கப் பாடிய கோளறு பதிகம்.

19. தொடங்கிய செயல் இனிதே முடிக்க:
மதுரையம்பதியில் சமணருடன் வாது செய்யுமுன் மாதொருபாகனின் திருவுளம்
வேண்டிப் பாடிய ஆலவாய்ப் பதிகம்.

20. சனிக்கிரகத்தின் பாதிப்பகல:
சம்பந்தப் பெருமான் திருநள்ளாற்றில் நல்கிய 'போகமார்த்த பூண்முலையாள்'
என்று தொடங்கும் பதிகம். அனல்வாதின் போதும் எரியாமல் நின்ற பதிகமிது.

21. வறுமை நீங்கிச் செல்வம் கொழிக்க:
பல பதிகங்கள் உள்ளன. குறிப்பாய், சம்பந்தர் பொன்வேண்டிப் பாடிய
திருவாவடுதுறைப் பதிகமும் (இடரினும் தளரினும்), சுந்தரமூர்த்தியார்
ஓணகாந்தன் தளியில் பாடிய (நெய்யும் பாலும் என்று தொடங்கும்) பதிகமும்,
திருப்பாச்சிலாசிரமத்தில் 'அடப்போய்யா ஒன்ன விட்டா வேற ஆளாயில்ல'
என்று மிரட்டிய (இவரலாதில்லையோ பிரானார்) பதிகமும் சுவையான
கதைகளாய் விரிவன.

22. என்றும் உணவு கிடைத்திருக்க:
திருநாவுக்கரசர் அருளிய 'அன்னம் பாலிக்கும் தில்லைச் சிற்றம்பலம்'
என்று தொடங்கும் பதிகம்.

23. களவுப் போன பொருள்கள் மீண்டும் கிடைக்க:
தம்பிரான் தோழரை கொங்கு நாட்டில் திருமுருகன்பூண்டியருகே
களவாடி விளையாடியாண்ட கதை சொல்லும் பதிகம்.

24. மரணபயம் நீங்க:
அப்பர் பெருமான் நல்கிய 'கண்டுகொள்ளரியானைக் கனிவித்து' என்று
தொடங்கும் காலபாசத்திருக்குறுந்தொகை.

25. சஞ்சிதவினையெனும் தொல்வினைகள் அழிந்தொழிய:
காஞ்சி அருகே திருமாகறலில் சம்பந்தர் நல்கிய 'விங்குவிளை
கழனிமிகு' என்று தொடங்கும் பதிகம்.

26. பற்றிலான் தாள் பற்றிப் பற்றறுக்க:
'காதலாகிக் கசிந்து' என்று தொடங்கும் நமச்சிவாயத் திருப்பதிகம்.
சம்பந்தரிதைப் பாடியருளிய பின் சோதியில் மீண்டதைப் பின்னர்
விரிப்போம்.

27. பிறவிப்பயன் பெற்றோங்க:
அப்பர் பெருமான் சீவன் குறுகிச் சிவமாக வேண்டும் 'தலையே நீ வணங்காய்'
என்ற திருவங்கமாலை.

28. சிவஞானத் தெளிவடைந்து மீள:
ஞானசம்பந்தப் பெருமான் புனல்வாதின் போது பாடியருளிய
திருப்பாசுரம். சமணமன்னன் கூன்பாண்டியனை
நின்றசீர் நெடுமாறனாக்கிய பாசுரமிது.

விடுபட்ட பதிகங்கள் பல இருக்கலாம். சுட்டியருள வேண்டும்.
'செந்தமிழ்ப் பயன் அறிகிலா அந்தகர்' (3.39.11) என்று
தமிழ்விரகன் சம்பந்தப் பெருமான் சாடும் அவச்சொல்
போக்கி மீள்வோம்.

'பத்திமையால் பணிந்து அடியேன்தன்னைப்
பன்னாள் பாமாலை பாடப் பயில்வித்தானை'
வணங்கி,

அன்புடன்,
குமார்
ஜாவா

புரட்டாசி 19 - தாரண ஆண்டு

திருச்சிற்றம்பலம் திருச்சிற்றம்பலம் திருச்சிற்றம்பலம்

காதல் வெல்ல ஒரு பதிகம்

2004-10-04T16:31:00.000+07:00

காதல் வெல்ல ஒரு பதிகம்

ஞானசம்பந்தப் பெருமான் திருச்செங்காட்டங்குடியில்
சிறுத்தொண்டரைச் சந்தித்துவிட்டு வரும் வழியில்
திருமருகல் என்ற தலத்தில் நிகழ்த்திய அற்புதமிது.

அதிகாலைப் போதில் திருமருகல் மாணிக்கவண்ணர் கழல் தொழத் தொண்டர்
கூட்டத்துடன் ஆலயம் நோக்கி வந்து கொண்டிருக்கிறார் ஆளுடைப் பிள்ளையார்.

ஆலயத்தை அடுத்திருந்த தங்குமடமொன்றில் இளம்பெண்ணொருத்தி
ஓலமிட்டழுவதையும், அவளருகே வாலிபன் ஒருவன் உயிரற்று விழுந்து
கிடப்பதையும் கண்டிரங்கி நிற்கிறார்.

அஞ்சேல் என்று அபயக்கரமுயர்த்த அழுகையினூடே அப்பெண் தம் கதையைச்
சொல்கிறார்:

"ஐயன்மீர், நாங்கள் வைப்பூர் என்னும் ஊரை சேர்ந்தவர். அவ்வூர்
வணிகர்தலைவரான தாமன் என்பவர் என் தந்தையார். அவருக்கு என்னுடன் எழுவர்
மகளிர். இதோ விழுந்து கிடக்கிறாரே இ
இவரென் மாமன் மகன்தான். என் மூத்த தமக்கையாருக்கு இவரை மணம்முடிக்க
வாக்குக் கொடுத்திருந்தார் என் தந்தையார்.

ஆயினும் எக்காரணம் கொண்டோ என்
உடன்பிறந்தோர் அனைவரையும்
வேறிடத்தில் மணம்முடிக்க, நானிவர் நிலைகண்டு
மாமன்மகன் மேல் கொண்ட காதலினால்
மணந்தால் இவரையே மணப்பேன் என்று உறுதிபூண்டு
வீட்டை விட்டு இவருடன் தனியளாய்ப் புறப்பட்டு
நேற்றிரவு திருமருகல் வந்து சேர்ந்தோம்.

வந்த இடத்தில் எங்கிருந்தோ திடீரென
அரவமொன்று தீண்ட, பிணமாகி விழுந்து
கிடக்கிறார் என் காதலன்.
என் செய்வேன் யானினி!
என் சிவபெருமானே!
என் சுற்றத்தார் போல் பரிவுடன் நிற்கும் அடியோரே!
என் செய்வேன் யான் இனி!"
- என்று கதறி அழுகிறார் அப்பெண்.

பொறுக்குமா அருளாளருக்கு? சேக்கிழார் பெருமான் பாடக் கேட்போம்:

சடையானை எவ்வுயிர்க்குந் தாயா னானைச் சங்கரனைச் சசிகண்ட மவுலி யானை,
விடையானை வேதியனை வெண்ணீற் றானை விரவாதார் புரமூன்றும் எரியச்
செற்ற
படையானைப் பங்கயத்து மேவி னானும் பாம்பணையில் துயின்றானும் பரவுங்கோலம்
உடையானை 'உடையானே தகுமோ யிந்த ஒள்ளிழையாள்
உள்மெலிவு' என்றெடுத்துப் பாட

பொங்குவிடந் தீர்ந்தெழுந்து நின்றான்; சூழ்ந்த பொருவில்திருத் தொண்டர்
குழாம் பொலிய ஆர்ப்ப,
அங்கையினை உச்சியின்மேற் குவித்துக் கொண்டங் கருட்காழிப்
பிள்ளையார் அடியில் வீழ்ந்த
நங்கைஅவள் தனைநயந்த நம்பி யொடு நானிலத்தில் இன்புற்று வாழும் வண்ணம்,
மங்குல்தழழ் சோலைமலி புகலிவேந்தர் மணம்புணரும் பெருவாழ்வு வகுத்து
விட்டார்.

'உடையாய் தகுமோ இவள் உள்மெலிவே!' என்று உளம் நெகிழப் பதிகம் பாட
விடம் தீர்ந்தெழுகிறான் காதலன்.

முழுப்பதிகமும் கீழே:

சடையாய் எனுமால் சரண்நீ யெனுமால்
விடையாய் எனுமால் வெருவா விழுமால்
மடையார் குவளை மலரும் மருகல்
உடையாய் தகுமோ இவள் உள்மெலிவே. 1

சிந்தா யெனுமால் சிவனே எனுமால்
முந்தா யெனுமால் முதல்வா எனுமால்
கொந்தார் குவளை குலவும் மருகல்
எந்தாய் தகுமோ இவள் ஏசறவே. 2

அறையார் கழலும் அழல் வாயரவும்
பிறையார் சடையும் உடையாய் பெரிய
மறையார் மருகல் மகிழ்வா யிவளை
இறையார் வளைகொண் டெழில் வவ்வினையே. 3

ஒலிநீர் சடையில் கரந்தா யுலகம்
பலிநீ திரிவாய் பழியில் புகழாய்
மலிநீர் மருகல் மகிழ்வா யிவளை
மெலிநீர் மையள் ஆக்கவும் வேண்டினையே. 4

துணிநீல வண்ணம் முகில் தோன்றியன்ன
மணிநீலகண்டம் உடையாய் மருகல்
கணிநீலவண்டார் குழலாள் இவள்தன்
அணிநீல ஒண்கண் அயர்வு ஆக்கினையே. 5

பலரும் பரவப்படுவாய் சடைமேல்
மலரும் பிறை யொன்றுடையாய் மருகல்
புலருந் தனையுந் துயிலாள் புடைபோந்து
அலரும் படுமோ அடியா ளிவளே. 6

வழுவாள் பெருமான் கழல்வாழ் கவெனா
எழுவாள் நினைவாள் இரவும் பகலும்
மழுவாள் உடையாய் மருகல் பெருமான்
தொழுவா ளிவளைத் துயர் ஆக்கினையே. 7

இலங்கைக் கிறைவன் விலங்க லெடுப்பத்
துலங்கவ் விரல் ஊன்றலும் தோன்றலனாய்
வலங்கொள் மதில்சூழ் மருகற் பெருமான்
அலங்கல் லிவளை அலராக் கினையே. 8

எரியார் சடையும் அடியும் யிருவர்
தெரியா ததோர் தீத்திரளா யவனே
மரியார் பிரியா மருகல் பெருமான்
அரியாள் இவளை அயர்வாக்கினையே. 9

அறிவில் சமணும் அலர் சாக்கியரும்
நெறியல் லனசெய் தனர்நின் றுழல்வார்
மறியேந் துகையாய் மருகல் பெருமான்
நெறியார் குழலி நிறை நீக்கினையே. 10

வயஞானம் வல்லார் மருகல் பெருமான்
உயர்ஞானம் உணர்ந்து அடி உள்குதலால்
இயல் ஞானசம்பந்தன் பாடல்வல்லார்
வியன் ஞாலமெல்லாம் விளங்கும் புகழே. 11

திருச்சிற்றம்பலம் திருச்சிற்றம்பலம் திருச்சிற்றம்பலம்

திருமணம் முதலிய சுபநிகழ்ச்சிகள்

2004-10-03T13:01:00.000+07:00

திருமணம் முதலிய சுபநிகழ்ச்சிகள் யாவிலும்
ஓதவேண்டிய மங்கலப்பதிகம்

மதுரையில் நுழையும்போதே, மீண்டும் எங்கும் திருநீற்றுக் கோலத்தைக்
காணும்போதே சிவபாதவிருதயருக்கு நிம்மதி திரும்பி விட்டது.
நாவுக்கரசர் தடுத்தும் கேளாமல் பாண்டிமாதேவியாரின் அழைப்பை
ஏற்றுக் கிளம்பிய குழந்தை ஞானசம்பந்தன் மதுரைச் சமணரிடம் என்ன
பாடுபடுமோ என்று அவ்வப்போது அச்சமாயிருந்தாலும் தோணியப்பன்
காத்திருப்பான் என்று திடப்படுத்திக் கொண்டிருந்தார். இதோ உரத்து முழங்கும்
அரன் நாமம் அதை உறுதி படுத்துகிறதே!

'பானறுங் குதலைச் செய்ய பவளவாய்ப் பிள்ளையார்தாம் மான சீர்த்
தென்னன் நாடு வாழ வந்தணைந்தார்' என்றும், 'புரிசடை அண்ணல் நீறே
பொருளெனக் கண்டோம்' என்றும், 'நாதனும் ஆலவாயில் நம்பனே காணும்'
என்றும், 'போதமாவதுவும் முக்கட் புராணனை அறிவதே' என்றும்
சோமசுந்தரர் ஆலயத்தருகில் ஒரு கூட்டம் தமிழ் பாடியிருக்கக்
கேட்டு புளகம் பூத்தது அவருக்கு.

'ஐயன்மீர், அடியேன் சீர்காழியிலிருந்து வருகிறேன். ஞானசம்பந்தரின்
தகப்பன் நான். சிவபாதஹிருதயன். குழந்தை தங்கியிருப்பதெங்கே?'
என்று கேட்டு முடிப்பதற்குள் ஆரவாரம் விண்ணைப் பிளந்தது.

திருநீற்றுத் தொண்டர்குழாம் 'ஆளுடைப்பிள்ளையாரின் அருமைத் தந்தையார்
எழுந்தருளியுள்ளார்' என்று ஓடோடி வந்து தாள்பணிந்து சம்பந்தர் தங்கியிருந்த
திருமடத்துக்குப் பெருந்திரளாய் அவரை அழைத்துப் போனது.

முன்பே செய்தி சேர திருஞானசம்பந்தர்
திடுக்கிட்டெழுந்தார்.

'அப்பாவா! அவ்வளவு தொலைவிலிருந்து என்னைத் தேடியே வந்து
விட்டாரா!' வெளியில் ஓடிவர, முதிர்நடையில் பைய வரும் தகப்பனாரைக்
கண்டு கரைந்து நின்றார்.

'குழந்தாய் எப்படிப்பா இருக்கே, ஏதோ மடத்துக்கே தீ வைத்து
விட்டார்கள் என்று கேட்டு அஞ்சி விட்டோம். அதற்குப் பிறகு
பொறுக்காமல் கிளம்பி விட்டேன்' என்று தம் நலம் வினவி
நின்ற தந்தையாரைக் கண்டு கண்ணீர் பொங்கியது அவருக்கு.
தாள் பணிந்துத் தழுவி நின்றார்.

'சிவனருளால் நலமப்பா நலம்' என்று சொல்லும் போதே சீர்காழிக்
குளத்தருகே அவர் அகமர்ஷணம் செபித்து நீரில் மூழ்கியதும், தாம்
அழுது நின்றதும், பொற்கிண்ணமேந்தி உமையவள் பாலூட்டியதும்,
குளித்துவந்த தந்தை, பாலூட்டியது யாரென்று சினக்க, தோடுடைய
செவியனைச் சுட்டியதும் சரசரவென்று மீண்டும் நினைவிலோடின.

'அம்மையப்பா! என்னைப் பாலூட்டி ஆட்கொண்டதும் உமையுடன்
பாகம்பிரியா உன் கருணையினை உலகறியச் செய்வதற்கல்லவா!
அத்திநாத்தியென்று காரணப்பொருள் உண்டு, காரியப்
பொருள் இல்லையெனத் தாமும் குழம்பி மன்பதையும் மயங்கி நின்ற
சிந்தனையறுத்ததும் உன் கருணையல்லவா! சம்போ சங்கரா!
அனைத்தும் சிவசக்திக் கூத்தல்லவா! ஒன்றில்லாவிடின்
மற்றொன்றில்லையே!

பசுபாச விமோசினியல்லவா என்னம்மை! சாயுச்சியமான தத் பத
லக்ஷ்யார்த்தமும் அவளே அல்லவா! மண்ணில் நல்லவண்ணம் வாழ்ந்து அதை
அறிவதல்லவா வீடு! அதை உணர்த்தவன்றோ பெண்ணில் நல்லாளுடன் பெருந்தகை
பிணைந்திருப்பதும்!'

கண்ணருவி பாய்ந்தொழுகப் பதிகமொன்றும் அருளினார்.

சேக்கிழார் பெருமான் பாடக் கேட்போம்:

சிவபாத விருதயர்தாம் முன்தொழுது சென்றணையத்
தவமான நெறியணையுந் தாதையார் எதிர்தொழுவார்
அவர்சார்வு கண்டருளித் திருத்தோணி அமர்ந்தருளிப்
பவபாசம் அறுத்தவர்தம் பாதங்கள் நினைவுற்றார்.

இருந்தவத்தோர் அவர்முன்னே இணைமலர்க்கை குவித்தருளி
அருந்தவத்தீர் எனை அறியாப் பருவத்தே எடுத்தாண்ட
பெருந்தகைஎம் பெருமாட்டி யுடனிருந்ததே என்று
பொருந்துபுகழ்ப் புகலியின்மேல் திருப்பதிகம் போற்றிசைத்தார்.

மண்ணினல்ல என்றெடுத்து மனத்தெழுந்த பெருமகிழ்ச்சி
உண்ணிறைந்த காதலினால் கண்ணருவி பாய்ந்தொழுக
அண்ணலார் தமைவினவித் திருப்பதிகம் அருள் செய்தார்
தண்ணறும்பூஞ் செங்கமலத் தாரணிந்த தமிழ்விரகர்.

>>>>>

திருமணம், மணிவிழா போன்ற சுபநிகழ்ச்சிகளுக்கான
மங்கலப்பதிகமிது.

முழுப்பதிகமும் கீழே:

மண்ணில் நல்ல வண்ணம் வாழலாம் வைகலும்
எண்ணில் நல்லகதிக்கு யாதுமோர் குறைவிலைக்
கண்ணில் நல்ல·துறுங் கழுமல வளநகர்ப்
பெண்ணில் நல்லாளடும் பெருந்தகை இருந்ததே. 1

போதையார் பொற்கிண்ணத்து அடிசில் பொல்லாதெனத்
தாதையார் முனிவுறத் தானெனை ஆண்டவன்
காதையார் குழையினன் கழுமல வளநகர்ப்
பேதையாள் அவளடும் பெருந்தகை இருந்ததே. 2

தொண்டணை செய்தொழில் துயர் அறுத்து உய்யலாம்
வண்டணைக் கொன்றையான் மதுமலர்ச் சடைமுடிக்
கண்துணை நெற்றியான் கழுமல வளநகர்ப்
பெண்துணை யாகவோர் பெருந்தகை இருந்ததே. 3

அயர்வுளோம் என்றுநீ அசைவு ஒழி நெஞ்சமே
நியர்வளை முன்கையாள் நேரிழை யவளடுங்
கயல்வயல் குதிகொளும் கழுமல வளநகர்ப்
பெயர்பல துதிசெயப் பெருந்தகை இருந்ததே. 4

அடைவிலோம் என்றுநீ அயர்வொழி நெஞ்சமே
விடையமர் கொடியினான் விண்ணவர் தொழுதெழுங்
கடையுயர் மாடமார் கழுமல வளநகர்ப்
பெடைநடை யவளடும் பெருந்தகை இருந்ததே. 5

மற்றொரு பற்றிலை நெஞ்சமே மறைபல
கற்றநல் வேதியர் கழுமல வளநகர்ச்
சிற்றிடைப் பேரல்குல் திருந்திழை யவளடும்
பெற்றெனை ஆளுடைப் பெருந்தகை இருந்ததே. 6

குறைவளை அதுமொழி குறைவொழி நெஞ்சமே
நிறைவளை முன்கையாள் நேரிழை யவளடுங்
கறைவளர் பொழிலணி கழுமல வளநகர்ப்
பிறைவளர் சடைமுடிப் பெருந்தகை இருந்ததே. 7

அரக்கனார் அருவரை யெடுத்தவன் அலறிட
நெருக்கினார் விரலினால் நீடியாழ் பாடவே
கருக்குவாள் அருள்செய்தான் கழுமல வளநகர்ப்
பெருக்குநீர் அவளடும் பெருந்தகை இருந்ததே. 8

நெடியவன் பிரமனும் நினைப்பரிதாய் அவர்
அடியொடு முடியறியா அழல் உருவினன்
கடிகமழ் பொழிலணி கழுமல வளநகர்ப்
பிடிநடை யவளடும் பெருந்தகை இருந்ததே. 9

தாருறு தட்டுடைச் சமணர் சாக்கியர்கள்தம்
ஆருறு சொற்களைந்து அடியிணை அடைந்துய்ம்மின்
காருறு பொழில்வளர் கழுமல வளநகர்ப்
பேரறத் தாளடும் பெருந்தகை இருந்ததே. 10

கருந்தடந் தேன்மல்கு கழுமல வளநகர்ப்
பெருந்தடங் கொங்கையோ டிருந்தஎம் பிரான்தனை
அருந்தமிழ் ஞானசம்பந்தன செந்தமிழ்
விரும்புவா ரவர்கள்போய் விண்ணுல காள்வரே. 11

திருச்சிற்றம்பலம் திருச்சிற்றம்பலம் திருச்சிற்றம்பலம்

மக்கட்பேறு வேண்டி இரு பதிகங்கள்

2004-10-02T11:57:00.000+07:00

நமசிவாய வாழ்க, நாதன்தாள் வாழ்க!

மக்கட்பேறு வேண்டி இரு பதிகங்கள்
ஞானசம்பந்தப் பெருமான் தம் இறுதிச் சுற்றாய் தொண்டமண்டலத் தலங்களைத்
தரிசித்து வருகையில் காஞ்சிக்குப் பக்கம் திருவோத்தூரில் நிகழ்த்திய
அற்புதமிது.

அத்தலத்தில் ஆண்பனையொன்றிருந்தது. அவ்வூரைச் சேர்ந்த சைவர் ஒருவரை
பெரும்பான்மைச் சமணர்கள் அப்பனையைக் காட்டி எள்ளுவது வழக்கம்.
சிவபெருமானின் திருவருளால் அம்மரத்தைக் காய்க்க வைப்பதுதானே என்று
அவர்கள் நகைத்திருப்பதை ஞானசம்பந்தப் பெருமானிடம் சொல்லி அழுகிறார்
அவ்வடியார்.

ஆளுடைப் பிள்ளையார் உடனொரு பதிகம் பாட அம்மரம் பெண்பனையாகிக்
காய்ப்பதாய்த் திருமுறை சொல்கிறது.

சேக்கிழார் பெருமான் பாடக் கேட்போம்:

"விரும்பு மேன்மைத் திருக்கடைக்காப் பதனில் விமலர் அருளாலே
குரும்பை ஆண்ப னைஈனும் என்னும் வாய்மை குலவுதலால்
நெருங்கும் ஏற்றுப் பனையெல்லாம் நிறைந்த குலைக ளாய்க்குரும்பை
அரும்பு பெண்ணை யாகிடக் கண்டோ ரெல்லாம் அதிசயித்தார்.

சீரின் மன்னுந் திருக்கடைக்காப் பேற்றிச் சிவனார் அருள்பெற்றுப்
பாரில் நீடும் ஆண்பனைமுன் காய்த்துப் பழுக்கும் பண்பினால்
நேரும் அன்பர் தங்கருத்து நேரே முடித்துக் கொடுத்தருளி
ஆரும் உவகைத் திருத்தொண்டர் போற்ற அங்கண் இனிதமர்ந்தார்

தென்னாட் டமண்மா சறுத்தார்தஞ் செய்கை கண்டு திகைத்தமணர்
அந்நாட் டதனை விட்டகல்வார் சிலர்தங் கையிற் குண்டிகைகள்
என்னா வனமற் றிவைஎன்று தகர்ப்பார்; இறைவன் ஏறுயர்த்த
பொன்னார் மேனிப் புரிசடையான் அன்றே என்று போற்றினார்."

'குரும்பை ஆண்பனை ஈன்குலை ஓத்தூர்' என்று பாடிமுடிக்கையில்
அம்மரம் காய்த்துக் குலுங்கியதாய்ப் பாடுகிறார் சேக்கிழார் பெருமான்.

ஞானசம்பந்தப் பெருமானை முருகனாகவே வணங்கி பல
தலங்களில் அவர் நிகழ்த்திய அதிசயங்களையும் முருகனின்
திருவருளாகவே பல தருணங்களில் பாடும் அருணகிரியார்
இந்த அதிசயத்தையும் திருப்புகழில் பதிவு செய்துள்ளார்:

"பவமாய்த் தாணது வாகும் பனைகாய்த் தேமண நாறும்
பழமாய்ப் பார் மிசை வீழும் - படிவேதம்
படியாப் பாதகர் பாயன் றியுடாப் பேதைகள் கேசம்
பறிகோப் பாளிகள் யாருங் கழுவேறச்
சிவமாய்த் தேனமு தூறுந்திருவாக் காலொளிசேர்வெண்
டிருநீற் றாலம ராடுஞ்
செழுநீர்ச் சேய்நதி யாரங் கொழியாக் கோமளம் வீசுந்
திருவோத் தூர்தனில் மேவும் பெருமாளே!"

'சுருதிவழிமொழி சிவகலை அலதினி உலக கலைகளும் அலம் அலம்'
என்றிருந்தவர் அதனை நிறுவ வந்த ஞானக்குழந்தை முருகனே என்று
பாடுவதும் பொருத்தமே.

முழுப்பதிகமும் கீழே:

பூத்தேர்ந்து ஆயன கொண்டு நின் பொன் அடி
ஏத்தாதார் இல்லை எண்ணுங்கால்
ஓத்தூர் மேய ஒளி மழுவாள் அங்கைக்
கூத்தீர் உம்ம குணங்களே. 1

இடைஈர் போகா இளமுலையாளை ஓர்
புடையீரே புள்ளிமான் உரி
உடையீரே உம்மை ஏத்துதும் ஒத்தூர்ச்
சடையீரே உமதாளே. 2

உள்வேர் போல நொடிமையினார் திறம்
கொள்வீர் அல்குல் ஓர் கோவணம்
ஒள் வாழைக்கனி தேன் சொரி ஒத்தூர்க்
கள்வீரே உம காதலே. 3

தோட்டீரே துத்தி ஐந்தலை நாகத்தை
ஆட்டீரே அடியார் வினை
ஓட்டீரே உம்மை ஏத்துதும் ஓத்தூர்
நாட்டீரே அருள் நல்குமே. 4

குழை ஆர் காதீர் கொடுமழுவாள் படை
உழை ள்வீர் திருஓத்தூர்
பிழையா வண்ணங்கள் பாடி நின்று டுவார்
அழையாமே அருள் நல்குமே. 5

மிக்கார் வந்து விரும்பிப்பலி இடத்
தக்கார் தம் மக்களீர் என்று
உட்காதார் உளரோ திருஓத்தூர்
நக்கீரே அருள் நல்குமே. 6

தாது ஆர் கொன்றை தயங்கும் முடி உடை
நாதா என்று நலம் புகழ்ந்து
ஓதாதார் உளரோ திருஓத்தூர்
ஆதீரே அருள் நல்குமே. 7

என்தான் இம்மலை என்ற அரக்கனை
வென்றார் போலும் விரலினால்
ஒன்றார் மும்மதில் எய்தவன் ஓத்தூர்
என்றார் மேல்வினை ஏகுமே. 8

நன்றா நால்மறையானொடு மாலும்ஆய்ச்
சென்றார் போலும் திசைஎலாம்
ஒன்றாய் உள்எரிஆய் மிக ஓத்தூர்
நின்றீரே உமை நேடியே. 9

கார்அமண் கலிங்கத் துவர் ஆடையர்
தேரர் சொல் அவை தேறன்மின்
ஓர் அம்பால் எயில் எய்தவன் ஓத்தூர்ச்
சீரவன் கழல் சேர்மினே. 10

குரும்பை ஆண்பனை ஈன் குலை ஓத்தூர்
அரும்பு கொன்றை அடிகளை
பெரும் புகலியுள் ஞானசம்பந்தன் சொல்
விரும்புவார் வினை வீடே. 11

திருச்சிற்றம்பலம் திருச்சிற்றம்பலம் திருச்சிற்றம்பலம்

தாணுவாய் நிற்பது தளிர்ப்பதும் சக்திசிவக்கூத்தே!

>>>>>

நமசிவாய வாழ்க, நாதன்தாள் வாழ்க!

சிவஞானபோதம் பெற்றருளிய மெய்கண்டதேவரின் திருஅவதாரம்
நிகழ்வதற்கு ஏதுவாய் அமைந்த பதிகமிது.

'மலர்தலை உலகின் மாயிருள் துமியப்
பலர்புகழ் ஞாயிறு படரின் அல்லதைக்
காண்டல் செல்லாக் கண்போல் ஈண்டிய
பெரும்பெயர்க் கடவுளிற் கண்டுகண் இருள்தீர்ந்து
அருந்துயர்க் குரம்பையின் ஆன்மா நாடி
மயர்வுஅற நந்தி முனிகணத்து அளித்த
உயர்சிவ ஞான போதம் உரைத்தோன்
பெண்ணைப் புனல்சூழ் வெண்ணெய்ச் சுவேதவனன்
பொய்கண்டு அகன்ற மெய்கண்ட தேவன்
பவநனி வன்பகை கடந்த
தவரடி புனைந்த தலைமை யோனே'

- என்று சிவஞானபோதத்தின் பாயிரத்தில் அறிமுகப்படுத்துவது போல்
பெண்ணைநதிக்கரை திருவெண்ணெய்நல்லூரில் பிறந்தவர் அவர்.
சுவேதவனன் (தமிழில் திருவெண்காடன்) என்பது அவர்
பெற்றோரிட்ட பெயர்.

குழந்தை வேண்டித் தவமிருந்த திருவெண்ணெய்நல்லூரைச் சேர்ந்த
அச்சுதகளப்பாளர் தம்பதியர் திருவெண்காட்டில் பிரமவித்யாநாயகி
சமேத ஸ்வேதாரண்யேஸ்வரரை வணங்கிப் பின்னர் திருமுறையில்
நூல்சார்த்திப் பார்த்ததில் ஞானசம்பந்தப் பெருமான் அத்தலத்தில்
நல்கிய இப்பதிகம் வரப் பெற்றதாகவும், முக்குளத்தில் குளித்து இதனை
ஒரு மண்டலம் ஓதியே பிள்ளைப்பேறு பெற்றதாகவும் சொல்வர்.

சகலாகமப் பண்டிதரான அருணந்தி சிவாச்சாரியார் அவர்களே
இப்பதிகத்தை எடுத்துக் கொடுத்ததாகவும் பின்னாளில் அவரே
மெய்கண்டதேவருக்குச் சீடருமானதாகவும் சொல்வர்.

மும்மலங்களின் தன்மையினைக் குறித்துத் தம் மாணாக்கருக்கு
விளக்கம் அளிக்கையில்,
'ஆணவமலத்தின் தன்மையை அறிவது எங்ஙனம்?' என்று பின்னிருந்து
அருணந்தியார் வினா எழுப்பியதாகவும், அதற்கு மெய்கண்டதேவர்
'தங்களைக் கொண்டே' என்று விடையளித்தாகவும், அதைக் கேட்டு
அகந்தை கரைந்து மெய்கண்டாருக்கே சீடரானதாகவும் கதையுண்டு.

முழுப்பதிகமும் கீழே:

கண்காட்டும் நுதலானும் கனல்காட்டும் கையானும்
பெண்காட்டும் உருவானும் பிறைகாட்டும் சடையானும்
பண்காட்டும் இசையானும் பயிர்காட்டும் புயலானும்
வெண்காட்டில் உறைவானும் விடைகாட்டும் கொடியானே. 1

பேயடையா பிரிவெய்தும் பிள்ளையினோடு உள்ள நினைவு
ஆயினவே வரம்பெறுவர் ஐயுறவேண்டா ஒன்றும்
வேயனதோள் உமைபங்கன் வெண்காட்டு முக்குளநீர்
தோய்வினையார் அவர் தம்மைத் தோயாவாம் தீவினையே. 2

மண்ணொடு நீர் அனல் காலோடு ஆகாயம் மதியிரவி
எண்ணில்வரு மியமானன் இகபரமும் எண்திசையும்
பெண்ணினொடு ஆண் பெருமையொடு சிறுமையுமாம் பேராளன்
விண்ணவர்கோன் வழிபடவெண் காடு இடமா விரும்பினனே. 3

விடமுண்ட மிடற்று அண்ணல் வெண்காட்டின் தண்புறவின்
மடல்விண்ட முடத்தாழை மலர்நிழலைக் குருகென்று
தடமண்டு துறைக்கெண்டை தாமரையின் பூமறையக்
கடல்விண்ட கதிர்முத்த நகைகாட்டும் காட்சியதே. 4

வேலைமலி தண்கானல் வெண்காட்டான் திருவடிக்கீழ்
மாலைமலி வண்சாந்தால் வழிபடுநன் மறையவன்தன்
மேல்அடர் வெங்காலன் உயிர் விண்டபினை நமன்தூதர்
ஆலமிடற்றான் அடியார் என்றடர அஞ்சுவரே. 5

தண்மதியும் வெய்யரவும் தாங்கினான் சடையினுடன்
ஒண்மதிய நுதல் உமை ஓர் கூறுகந்தான் உறைகோயில்
பண்மொழியால் அவன்நாமம் பலவோதப் பசுங்கிள்ளை
வெண்முகில்சேர் கரும்பெணைமேல் வீற்றிருக்கும் வெண்காடே. 6

சக்கரம் மாற்கு ஈந்தானும் சலந்தரனைப் பிளந்தானும்
அக்கரைமேல் அசைத்தானும் அடைந்த அயிராவதம் பணிய
மிக்கு அதனுக்கருள் சுரக்கும் வெண்காடும் வினைதுரக்கும்
முக்குளம் நன்கு உடையானும் முக்கண் உடை இறையவனே. 7

பண்மொய்த்த இன்மொழியாள் பயமெய்த மலையெடுத்த
உன்மத்தன் உரம்நெரித்து அன்று அருள்செய்தான் உறைகோயில்
கண்மொய்த்த கருமஞ்ஞை நடமாடக் கடல்முழங்க
விண்மொய்த்த பொழில் வரிவண் டிசைமுரலும் வெண்காடே. 8

கள்ளார் செங்கமலத்தான் கடல்கிடந்தான் என இவர்கள்
ஒள்ளாண்மை கொளற்கு ஓடி உயர்ந்து ஆழ்ந்தும் உணர்வரியான்
வெள்ளானை தவஞ்செய்யும் மேதகுவெண் காட்டானென்று
உள்ளாடி உருகாதார் உணர்வுடைமை உணரோமே. 9

போதியர்கள் பிண்டியர்கள் மிண்டு மொழி பொருள் என்றும்
பேதையர்கள் அவர்பிரிமின் அறிவுடையீர் இதுகேண்மின்
வேதியர்கள் விரும்பிய சீர் வியன் திருவெண் காட்டான் என்று
ஓதியவர் யாதுமொரு தீதிலரென்று உணருமினே. 10

தண்பொழில்சூழ் சண்பையர்கோன் தமிழ் ஞானசம்பந்தன்
விண்பொலி வெண்பிறைச் சென்னி விகிர்தனுறை வெண்காட்டைப்
பண்பொலி செந்தமிழ்மாலை பாடிய பத்திவை வல்லார்
மண்பொலிய வாழ்ந்தவர் போய் வான்பொலியப் புகுவாரே. 11

திருச்சிற்றம்பலம் திருச்சிற்றம்பலம் திருச்சிற்றம்பலம்

இப்பதிகத்தின் இரண்டாம் பாடலில் ' பிள்ளையினோடு உள்ள
நினைவு ஆயினவே வரம்பெறுவர், ஐயுறவேண்டா!'
(பிள்ளைவரத்தொடு அவரவர் எண்ணிய எல்லா வரங்களையும் பெறுவர்) என்பது
ஆளுடைப்பிள்ளையின் கட்டளை வாக்கியம்!

சுகப்பிரசவம் வேண்டி..

2004-10-01T17:19:00.000+07:00

நமசிவாய வாழ்க, நாதன்தாள் வாழ்க!

சுகப்பிரசவம் வேண்டி..

காவிரிக்கரை திருச்சிரபுரத்தில் பிரசவ வேதனையில் தாயை
எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கிறார் பெண்ணொருவர். காவிரியில் வெள்ளப்
பெருக்கேற்பட்டு தாயார் அக்கரையிலேயே தங்க நேர்ந்துவிட, இறைவனே
தாய்வடிவில் வந்து பிரசவம் பார்த்தருளியதாய்த் தலபுராணம் சொல்லும்
திருச்சிராப்பள்ளி தாயுமானவர் கோயில்.

அத்தலம் தந்த மற்றொரு மகான் தாயுமான சுவாமிகள். காலம் 1707 -
1783. எங்கோ திருவானைக்காவலில் அகிலாண்டேஸ்வரி அம்மனின் ஆடையில்
கற்பூரம் தவறி விழுந்து தீப்பிடிக்க, அதனைத் திருச்சியில் தாம்
பணியாற்றி வந்த இடத்திலிருந்தே கண்டணைத்த
யோகீஸ்வரர்.

அவரின் அற்புதமான பாடலொன்றுடன், இத்தலத்தில் ஞானசம்பந்தப் பெருமான்
பாடியருளிய பதிகத்தையும் பார்ப்போம்.

தந்தை தாயும்நீ! என் உயிர்த்
துணையும்நீ! சஞ்சலம் அதுதீர்க்க
வந்த தேசிக வடிவுநீ!
உனை அலால் மற்றுஒரு துணைகாணேன்;
அந்தம் ஆதியும் அளப்பரும்
ஜோதியே! ஆதியே! அடியார்தம்
சிந்தை மேவிய தாயுமா
னவன்எனும் சிரகிரிப் பெருமானே!

திருஞானசம்பந்தர் நல்கிய பதிகம்:

நன்றுடையானைத் தீயதிலானை நரைவெள்ளேறு
ஒன்றுடையானை உமையொருபாகம் உடையானைச்
சென்றடையாத திருவுடையானைச் சிராப்பள்ளிக்
குன்றுடையானைக் கூற என்னுள்ளங் குளிரும்மே. 1

கைம்மகவேந்திக் கடுவனொடு ஊடிக்கழைபாய் வான்
செம்முக மந்தி கருவரையேறுஞ் சிராப்பள்ளி
வெம்முகவேழத்து ஈருரிபோர்த்த விகிர்தாநீ
பைம்முகநாகம் மதியுடன்வைத்தல் பழியன்றே. 2

மந்தம்முழவம் மழலைததும்ப வரைநீழல்
செந்தண்புனமுஞ் சுனையுஞ்சூழ்ந்த சிராப்பள்ளிச்
சந்தம்மலர்கள் சடைமேலுடையார் விடையூரும்
எந்தம்மடிகள் அடியார்க்கு அல்லல் இல்லையே. 3

துறைமல்குசாரற் சுனைமல்கு நிலத் திடைவைகிச்
சிறைமல்கு வண்டும் தும்பியும்பாடுஞ் சிராப்பள்ளிக்
கறைமல்குகண்டன் கனலெரியாடுங் கடவுள்ளெம்
பிறைமல்குசென்னி யுடையவன் எங்கள் பெருமானே. 4

கொலைவரையாத கொள்கையர் தங்கள் மதில் மூன்றும்
சிலைவரையாகச் செற்றனரேனுஞ் சிராப்பள்ளித்
தலைவரை நாளுந் தலைவரல்லாமை யுரைப்பீர்காள்
நிலவரை நீலமுண்டதும் வெள்ளை நிறமாமே. 5

வெய்யதண் சாரல் விரிநிறவேங்கைத் தண்போது
செய்யபொன் சேருஞ் சிராப்பள்ளிமேய செல்வனார்
தையலொர்பாகம் மகிழ்வர் நஞ்சுண்பர் தலையோட்டில்
ஐயமுங்கொள்வர் ஆரிவர் செய்கை அறிவாரே. 6

வேயுயர் சாரல் கருவிரலூகம் விளையாடும்
சேயுயர்கோயில் சிராப்பள்ளிமேய செல்வனார்
பேயுயர்கொள்ளி கைவிளக்காகப் பெருமானார்
தீயுகந்தாடல் திருக்குறிப்பாயிற் றாகாதே. 7

மலைமல்கு தோளன் வலிகெடவூன்றி மலரோன்தன்
தலைகலனாகப் பலிதிரிந்துண்பர் பழியோரார்
சொலவல வேதம் சொலவலகீதம் சொல்லுங்கால்
சிலவலபோலுஞ் சிராப்பள்ளிச் சேடர் செய்கையே. 8

அரப்பள்ளியானும் மலருறைவானும் அறியாமைக்
கரப்புள்ளி நாடிக் கண்டிலரேனுங் கல்சூழ்ந்த
சிரப்பள்ளி மேய வார்சடைச் செல்வர் மனைதோறும்
இரப்புள்ளீர் உம்மை ஏதிலர் கண்டால் இகழாரே. 9

நாணாது உடைநீத்தோர்களுங் கஞ்சி நாட்காலை
ஊணாப் பகலுண்டு ஓதுவார்கள் உரைக்குஞ்சொல்
பேணாது உறுசீர் பெறுதுமென்பீரெம் பெருமானார்
சேணார்கோயில் சிராப்பள்ளிசென்று சேர்மினே. 10

தேனயம்பாடுஞ் சிராப்பள்ளியானைத் திரைசூழ்ந்த
கானல் சங்கேறுங் கழுமலவூரில் கவுணியன்
ஞானசம்பந்தன் நலமிகுபாடல் இவைவல்லார்
வானசம்பந்தத் தவரொடு மன்னி வாழ்வாரே. 11

திருச்சிற்றம்பலம் திருச்சிற்றம்பலம் திருச்சிற்றம்பலம்

குழந்தைகள் நோயின்றி நலமுடன் வாழ..

2004-09-30T13:33:00.000+07:00

நமசிவாய வாழ்க, நாதன்தாள் வாழ்க!

குழந்தைகள் நோயின்றி நலமுடன் வாழ..

'திருப்பாச்சிலாசிரமத்துறை எந்தையே! வைத்தியநாதனான நின்னை மறந்து
நாயேன் எங்கெங்கோ என் மகவின் பிணிதீர வேண்டி மருத்துவரைத் தேடி
அலைந்து கொண்டிருந்தேனே!

இதோ என் மகளை உன் முன்னே கிடத்தியுள்ளேன். அவள் நலம் பெற்றெழும்வரை
நாங்கள் இனித் திரும்பப் போவதில்லை! இனி நீயே கதி எம்பெருமானே!'

குழந்தையை எதிரில் கிடத்திவிட்டுக் கதறி அழுது கொண்டிருந்தார் கொல்லி
மழவனார். 'முயலகன்' என்னும் ஒருவகை வலிப்புநோய் (பாலாரிஷ்டம் என்றும்
சொல்வர்) தாக்கி இனி ஏதும் செய்வதற்கில்லை என்று மருத்துவர் யாவரும்
கைவிரித்துவிட திருவாசிப் பெருமானிடம் சரண்புகுந்து அழுதிருந்தார்
அம்மன்னர்.

அதே நேரம் காவிரியின் வடகரைத் தலங்களைத் தரிசிக்கும் ஆவலில்
இறைத்தூதாய் அப்பதி நோக்கி வந்து கொண்டிருந்தார் ஞானசம்பந்தப்பெருமான்.

பதிஞானப் பாலுண்ட ஆளுடைப்பிள்ளை திருஞானசம்பந்தர் வருகிறார் என்னும்
செய்தி தீப்போல் பரவ ஊரே உவகையில் திரண்டெழுந்தது. தம் துயரத்தை
மறைத்த மன்னரும் 'மாநகரம் அலங்கரிமின், மகரதோரணம் நாட்டும்,
பூரணகும்பம் சோதி மணிவிளக்கினொடு தூபம் ஏந்தும்!' என்று வரிசையாக
ஏவித் தாமும் பிள்ளையாரை எதிர் கொண்டு காத்து நின்றார்.

ஞானசம்பந்தப்பெருமான் வந்திறங்கப் பணிந்து வரவேற்று ஆலயத்துள் அழைத்துச்
சென்றார். வலம்வந்து திருமுன்னர் வணங்கச் சாருங்காலை, உணர்வின்றிக்
கிடக்கும் குழந்தையைக் கண்ட சம்பந்தர் மன்னரை நோக்கி 'என் இது!' என்று
வினவ மழவனார் எதிர்இறைஞ்சி 'அடியேன் பெற்ற பொன் இவளை முயலகன்
என்னும் மீளாப்பிணி சூழ புனிதர்கோயில் முன்அணையக் கொணர்வித்தேன்' என்று
தம் மகளின் நிலை விரித்தார்.

பொறுக்குமா அருளாளருக்கு!

தம்பெருந்துயர் மறைத்து என்னை வரவேற்ற இம்மன்னரின் மாண்பென்னே! இறைவா,
உன்னைச் சரண்புகுந்தபின் அறியாச்
சிறுமியிவள் இனியும் பிணியில் உழலத் தகுமோ!
ஆலாலவிடத் தகிப்பில் தம்மில் ஒடுங்கியோர் நிலைகண்டு தாளாது அதைத்
தாமருந்திய தியாகேசர் மணிவளர்கண்டர் எம் எந்தை, இனியிவள் வாடப்
பொறுப்பரோ!

பொங்கிய கருணையில் அங்கே கசிவான தண்டமிழ்ப் பதிகம் எழுந்தது.

சேக்கிழார் பெருமான் பாடக் கேட்போம்:

அணிகிளர்தாரவன் சொன்ன மாற்றம்
அருளடுங் கேட்டந் நிலையின் நின்றே
பணிவளர் செஞ்சடைப் பாச்சின்மேய
பரம்பொருளாயினாரைப் பணிந்து
'மணிவளர் கண்டரோ மங்கைவாட
மயல்செய்வதோ இவர் மாண்ப'தென்று
தணிவில் பிணிதவிர்க்கும் பதிகத்
தண்டமிழ் பாடினார் சண்பைநாதர்.

பன்னு தமிழ்மறையாம் பதிகம் பாடித்
திருக்கடைக் காப்புச் சாத்தி
மன்னுங் கவுணியர் போற்றி நிற்க
மழவன் பயந்த மழலைமென்சொல்
கன்னியுறு பிணி விட்டு நீங்கக்
கதுமெனப் பார்மிசை நின்றெழுந்து
பொன்னின் கொடி என ஒல்தி வந்து
பொருவலித் தாதை புடையணைந்தாள்.

வன்பிணி நீங்கு மகளைக் கண்ட
மழவன் பெருகு மகிழ்ச்சி பொங்கத்
தன்தனிப்பாவையுந் தானுங்கூடச்
சண்பையர் காவலர் தாளில் வீழ
நின்ற அருமறைப் பிள்ளையாரும்
நீரணி வேணி நிமலர்பாதம்
ஒன்றிய சிந்தையுடன் பணிந்தார்
உம்பர் பிரான் திருத்தொண்டர் ஆர்த்தார்.

தண்டமிழ்ப் பதிகம் பாடி திருக்கடைக்காப்பு சாத்திய மாத்திரத்தில் உணர்வு
பெற்றெழுந்த அச்சிறுமி தன் அருமைத் தந்தையிடம் ஓடிச்சென்று கட்டிக்கொள்ள,
அவர்கள் நன்றிப்பெருக்கில் கரைந்தழுது ஞானசம்பந்தப் பெருமானவர் அடிபணிய,
நிலவுலாவிய
நீர்மலி வேணியன் பாதம் ஒன்றிய சிந்தையுடன் பணிகிறார் அவர்.

அரன் நாமம் ஆர்த்தெழுந்தது.

இனி அதிசயம் நிகழ்த்திய அந்த அருட்பதிகத்தைப் பாடுவோம்:

துணிவளர் திங்கள் துளங்கி விளங்கச்
சுடர்ச்சடை சுற்றிமுடித்துப்
பணிவளர் கொள்கையர் பாரிடஞ்சூழ
வாரிடமும் பலி தேர்வர்
அணிவளர் கோலமெலாஞ் செய்து பாச்சி
லாச்சிராமத் துறைகின்ற
மணிவளர் கண்டரோ மங்கையை வாட
மயல் செய்வதோ இவர் மாண்பே. 1

கலைபுனை மானுரி தோலுடையாடை
கனல்சுடரால் இவர் கண்கள்
தலையணி சென்னியர் தாரணி மார்பர்
தம்மடிகள் இவரென்ன
அலைபுனல் பூம்பொழில் சூழ்ந்தமர் பாச்சி
லாச்சிராமத் துறைகின்ற
இலைபுனை வேலரோ ஏழையை வாட
இடர் செய்வதோ இவரீ£டே. 2

வெஞ்சுடராடுவர் துஞ்சிருள் மாலை
வேண்டுவர் பூண்பது வெண்ணூல்
நஞ்சடை கண்டர் நெஞ்சிடமாக
நண்ணுவர் நம்மை நயந்து
மஞ்சடை மாளிகை சூழ்தரு பாச்சி
லாச்சிராமத் துறைகின்ற
செஞ்சுடர் வண்ணரோ பைந்தொடி வாடச்
சிதைசெய்வதோ இவர் சீரே. 3

கனமலர்க் கொன்றை அலங்கல் இலங்கக்
கனல்தரு தூமதிக் கண்ணி
புனமலர் மாலை அணிந்தழகாய
புனிதர் கொலாம் இவரென்ன
வனமலி வண்பொழில் சூழ்தருபாச்சி
லாச்சிராமத் துறைகின்ற
மனமலி மைந்தரோ மங்கையைவாட
மயல்செய்வதோ இவர் மாண்பே. 4

மாந்தர் தம்பால் நறுநெய் மகிழ்ந்தாடி
வளர்சடை மேற்புனல் வைத்து
மோந்தை முழாக்குழல் தாளமோர் வீணை
முதிரவோர் வாய்மூரி பாடி
ஆந்தை விழிச்சிறு பூதத்தர் பாச்சி
லாச்சிராமத் துறைகின்ற
சாந்தணி மார்பரோ தையலை வாடச்
சதுர்செய்வதோ இவர் சார்வே. 5

நீறுமெய்பூசி நிறைசடை தாழ
நெற்றிக் கண்ணாலுற்று நோக்கி
ஆறது சூடி ஆடரவாட்டி
ஐவிரற் கோவண ஆடை
பாறரு மேனியர் பூதத்தர் பாச்சி
லாச்சிராமத் துறைகின்ற
ஏறது ஏறியர் ஏழையை வாட
இடர்செய்வதோ இவரீடே. 6

பொங்கிள நாகம் ஓர் ஏகவடத்தோடு ஆமை
வெண்ணூல் புனைகொன்றை
கொங்கிள மாலை புனைந்தழகாய
குழகர்கொலாம் இவரென்ன
அங்கிள மங்கையோர் பங்கினர் பாச்சி
லாச்சிராமத் துறைகின்ற
சங்கொளி வண்ணரோ தாழ்குழல் வாடச்
சதிர்செய்வதோ இவர் சார்வே. 7

ஏவலத்தால் விசயற்கருள் செய்து
இராவணனை யீடழித்து
மூவரிலும் முதலாய் நடுவாய
மூர்த்தியை யன்றி மொழியாள்
யாவர்களும் பரவும்மெழிற் பாச்சி
லாச்சிராமத் துறைகின்ற
தேவர்கள் தேவரோ சேயிழை வாடச்
சிதைசெய்வதோ இவர் சேர்வே. 8

மேலது நான்முகன் எய்தியதில்லை
கீழது சேவடி தன்னை
நீலது வண்ணனும் எய்தியதில்லை
எனவிவர் நின்றதுமல்லால்
ஆலது மாமதி தோய் பொழிற் பாச்சி
லாச்சிராமத் துறைகின்ற
பாலது வண்ணரோ பைந்தொடி வாடப்
பழிசெய்வதோ இவர் பண்பே. 9

நாணொடு கூடிய சாயினரேனும்
நகுவரவர் இரு போதும்
ஊணொடு கூடிய உட்குந் தகையார் உரை
களவை கொள வேண்டா
ஆணொடு பெண் வடிவாயினர் பாச்சி
லாச்சிராமத் துறைகின்ற
பூணெடு மார்பரோ பூங்கொடி வாடப்
புனைசெய்வதோ இவர் பொற்பே. 10

அகமலி அன்பொடு தொண்டர் வணங்க
ஆச்சிராமத் துறைகின்ற
புகைமலி மாலை புனைந்தழகாய
புனிதர்கொலாம் இவரென்ன
நகைமலி தண்பொழில் சூழ்தரு
காழி நற்றமிழ் ஞானசம்பந்தன்
தகைமலி தண்டமிழ் கொண்டிவையேத்தச்
சாரகிலா வினை தானே. 11

திருச்சிற்றம்பலம் திருச்சிற்றம்பலம் திருச்சிற்றம்பலம்

தண்டமிழ்ப் பதிகமிதை ஓதுவோர்தமைவிட்டு முன்செய்த
தீவினையால் வந்த துன்பமெல்லாம் நீங்கும் என்பது
ஆளுடைப்பிள்ளையார் அருள்வாக்கு.

விடம் தீர்க்கும் பதிகம்

2004-09-29T17:21:00.000+07:00

நமசிவாய வாழ்க, நாதன்தாள் வாழ்க!

விடம் தீர்க்கும் பதிகம்:

திருப்பழனத்திலிருந்து திங்களூர் புகுந்த
திருநாவுக்கரசர் திகைத்து நின்றார்.

தண்ணீர்ப் பந்தல், சத்திரம், சாலை,
குளமென்று அவ்வூரில் எம்மருங்கும்
அவர் பெயர் வரையப் பட்டிருந்தது.
யார் செய்துவரும் திருத்தொண்டிது!

அருகிருந்த பந்தலொன்றில் அமுதமெனத்
தண்ணீர் அளித்து விடாய் தீர்த்த
அன்பரிடம் வினவினார்.

'தம்மை ஆண்டிருக்கும் பெருந்தகை நாவரசின் மீது கொண்ட பேரன்பால்
இவையனைத்தும் எங்களூர் வேதியர் தலைவர் அப்பூதி அடிகளார் அமைத்திருப்பது.
தம் மக்களுக்கே மூத்த திருநாவுக்கரசு, இளைய திருநாவுக்கரசு என்றுதான் பெயர்
வைத்துள்ளார். அருகில்தான் அவர் மனை' என்றவர் சுட்ட ஆவல்மிக அவரில்லம்
தேடிச் சென்றார் நாவுக்கரசர்.

ஈசனடியார் ஒருவர் தம்மில்லம் வரக்கண்டு ஓடிவந்தவர் கழல் பணிந்தார்
அப்பூதியார்.

'அன்பரே, அடியேன் திருப்பழனத்திலிருந்து
வருகிறேன். அடியார்க்குத் தொண்டு
செய்ய வேண்டி வழியில் தாங்கள் அமைத்திருக்கும்
தண்ணீர்ப் பந்தரொன்றில் தங்களைப் பற்றி அறிந்தோம்.
அங்கே தங்களின் பெயரைப் பொறிக்காமல்
வேறொருபேர் முன்னெழுத வேண்டிய காரணம் என்கொல், கூறும்' என்ற நாவரசரின்
வினாவில் தொக்கி நின்ற குறும்பு விளங்காமல் வெதும்பி எழுந்தார்
அப்பூதியார்.

'என்ன வேறொரு பேரா! அமணருடன் ஒன்றிய மன்னன் செய்த கொடுமையெல்லாம்
திருத் தொண்டின் உறைப்பால் வென்றவர்தம்
திருப்பேரோ வேறொரு பேர்? யார் நீர்? எங்குறைவீர்? ஆழிமிசைக்
கல்மிதப்பில் அணைந்த பிரானை அறியாமல் ஏன் அடியார்போல்
திருக்கோலம் பூண்டீர்? என்றவர் கழல் பணிந்து உய்வதென்று
யாம் தொழுதிருக்கும் திருநாவுக்கரசர் எனும் திருநாமத்தை அறியாமல் யாது
சொன்னீர்!' என வெகுண்டு தொடுத்தார் வினாக்களை.

புலம்பிக் கொண்டே போன அன்புத் தொண்டரின் நிலைபொறுக்காது
'பரசமயம் சேர்ந்துழன்றவனை அருளுபெருஞ்சூலையினால் ஆட்கொண்டதால் உய்ந்த,
தெருளும் உணர்விலாத சிறுமையேன் யான்' என்று தம்மை வெளிப்படுத்தினார்
வாகீசர்.

அம்மட்டில், 'உய்ந்தேன் யான்' என்று கதறிக் கண்ணருவி
பொழிந்திழிய உரைகுழறிப் புளகம் பொலிய மண்ணில் வீழ்ந்து
சென்னியில் அவர் பாதம் பூண்டார் அப்பூதியார். உற்றாரும்
சுற்றாரும் ஓடிவந்து பணிய, அவர் மனையில் எழுந்தருளினார்
திருநாவுக்கரசர்.

அமுது செய்தருள வேண்டி வாழையிலை அரிந்து வருமாறு தம் மகன்
மூத்த திருநாவுக்கரசை ஏவினார் அப்பூதியார். அதற்காகவே காத்திருந்தது
போல் தோட்டத்துக்கு ஓடிச் சென்றான் அச்சிறுவன். பெரிய இலையாகத் தேடிக்
குருத்தை ஈரும் போதில் அவன் கையைத் தீண்டியது அங்கிருந்த அரவம் ஒன்று.

விடம் தலைக்கேற மயக்கம் சூழினும் விடாமல் ஓடிவந்து அன்னையிடம் இலையைக்
கொண்டுவந்து கொடுத்துவிட்டு வாயில் நுரைபெருகச் சமையல் அறையில் வீழ்ந்து
மாண்டான் அக்குழந்தை.

அப்பூதியார் செய்தி கேட்டு உட்புறம் ஓடிவந்தார். அவன் மேனியில் குறிகண்டு
விடத்தால் வீழ்ந்தான் என்று புரிந்து அலமந்து நின்றனர் கணவனும் மனைவியும்.

யாதாயினும் நம்மில்லம் எழுந்தருளியுள்ள பெருந்தவர்க்கு அமுது
செய்வித்தல் நம் கடன் என்ற முடிவில் அருமை மகனைப்
பாயொன்றில் சுருட்டி மூலையில் வைத்துவிட்டு திருநாவுக்கரசரை 'அமுது செய்து
எம் குடி முழுதுய்யக் கொள்வீர்'
என்றழைத்து நின்றார் அப்பூதியார்.

நின்றவர் முகத்தை உற்று நோக்கினார் நாவுக்கரசர். யாவும் சொல்லாமலே
விளங்கியது அவருக்கு. அமுது கொள்ள
ஆசனத்தில் அமர்ந்தவர் எதிரில் நின்ற இளைய
திருநாவுக்கரசை அழைத்து நீறு பூசினார். 'எங்கே இவனுக்கு மூத்தவன்,
அவனுக்கும்
நீறிட வேண்டும்' என்றழைக்கக் கலங்கி நின்ற அப்பூதியாருக்கு 'இப்போது
இங்கவன் உதவான்' என்பதற்கு மேல் நா எழும்பவில்லை.

'என்ன சொல்கிறீர்? விளங்குமாறு கூறும்! மெய் விரித்துரையும்' என்று மேலும்
கேட்க வெடித்தழுது மகன் அரவம் தீண்டி மாண்டதைச் சொல்லி, பின்புறம்
அவனைப் பாயில் சுருட்டி வைத்திருப்பதைக் காட்டினார் அப்பூதியார்.

'நன்று நீர் புரிந்த வண்ணம்! யாவர் இத்தன்மை செய்தார்!' என்று தாளாக்
கருணையால் கசிந்து நின்றார் திருநாவுக்கரசர்.

விடத்தை மிடங்கொண்ட அண்ணலின் மேல் அருட்பதிகம் எழுந்ததங்கே.

சேக்கிழார் பெருமான் பாடக் கேட்போம்:

தீவிடம் நீங்க உய்ந்த திருமறையவர்தம் சேயும்
மேவிய உறக்கம் நீங்கி விரைந்தெழுவானைப் போன்று
சேவுகைத் தவர் ஆட்கொண்ட திருநாவுக்கரசர் செய்ய
பூவடி வணங்கக் கண்டு புனித நீறளித்தார் அன்றே.

உறக்கம் கலைந்து எழுவது போல் உயிர் பெற்றேழுந்தான்
அச்சிறுவன்.

அரன் நாமம் ஓங்கிச் சூழ்ந்தது.

முழுப்பதிகமும் கீழே:

ஒன்று கொலாம் அவர் சிந்தை உயர்வரை
ஒன்று கொலாம் உயரும் மதி சூடுவர்
ஒன்று கொலாம் இடு வெண்டலை கையது
ஒன்று கொலாம் அவர் ஊர்வதுதானே 1

இரண்டு கொலாம் இமையோர் தொழுபாதம்
இரண்டு கொலாம் இலங்குங்குழை பெண்ணாண்
இரண்டு கொலாம் உருவம் சிறு மான்மழு
இரண்டு கொலாம் அவர் எய்தின தாமே 2

மூன்று கொலாம் அவர் கண்ணுத லாவன
மூன்று கொலாம் அவர் சூலத்தின் மொய்யிலை
மூன்று கொலாம் கணை கையதுவில் நாண்
மூன்று கொலாம் புரமெய்தன தாமே 3

நாலு கொலாம் அவர்தம் முகம் ஆவன
நாலு கொலாம் சனனம் முதற் தோற்றமும்
நாலு கொலாம் அவர் ஊர்தியின் பாதங்கள்
நாலு கொலாம் மறை பாடின தாமே 4

அஞ்சு கொலாம் அவர் ஆடரவின் படம்
அஞ்சு கொலாம் அவர் வெல் புலனாவன
அஞ்சு கொலாம் அவர் காயப்பட்டான்கணை
அஞ்சு கொலாம் அவர் ஆடின தாமே 5

ஆறு கொலாம் அவர் அங்கம் படைத்தன
ஆறு கொலாம் அவர்தம் மகனார் முகம்
ஆறு கொலாம் அவர் தார்மிசை வண்டின் கால்
ஆறு கொலாம் சுவை ஆக்கின தாமே 6

ஏழு கொலாம் அவர் ஊழி படைத்தன
ஏழு கொலாம் அவர் கண்ட இருங்கடல்
ஏழு கொலாம் அவர் ஆளும் உலகங்கள்
ஏழு கொலாம் இசை யாக்கின தாமே 7

எட்டு கொலாம் அவர் ஈறில் பெருங்குணம்
எட்டு கொலாம் அவர் சூடும் இனமலர்
எட்டு கொலாம் அவர் தோளிணை யாவன
எட்டு கொலாம் திசையாக்கின தாமே 8

ஒன்பது போலவர் வாசல் வகுத்தன
ஒன்பது போலவர் மார்பினில் நூலிழை
ஒன்பது போலவர் கோலக் குழற்சடை
ஒன்பது போலவர் பாரிடம் தானே 9

பத்து கொலாம் அவர் பாம்பின்கண் பாம்பின்பல்
பத்து கொலாம் எயிறுந்நெரிந் துக்கன
பத்து கொலாம் அவர் காயப்பட்டான் தலை
பத்து கொலாம் அடியார் செய்கை தானே 10

திருச்சிற்றம்பலம் திருச்சிற்றம்பலம் திருச்சிற்றம்பலம்

விழியொளி பெற வேண்டிப் பாடும் பதிகம்

2004-09-28T17:30:00.000+07:00

நமசிவாய வாழ்க நாதன்தாள் வாழ்க!

விழியொளி பெற வேண்டிப் பாடும் பதிகம்

வன்றொண்டர் சுந்தரர் சாரூப முக்தியெனும் சஹமார்க்கத்தைச் சுட்ட வந்த
திருஅவதாரம். மீண்டுவாரா சன்மார்க்கமெனும் பரமுக்திக்கு முந்தைய
சஹமார்க்கத்தில் யோகமும் உண்டு; போகமும் உண்டு. போகத்தின் உச்சத்தையும்
உணர்த்தும் பொருட்டு அவருடன்
கயிலையிலிருந்து இறங்கி வந்தவரே அவர்தம் துணைவியரான பரவையாரும்,
சங்கிலியாரும்.

தம்பிரான் தோழரென்று வழங்கப் பட்டாலும் இந்த இரண்டு பெண்டிரிடை
அலைக்கழித்து இறுதியில், 'வாழ்வாவது மாயம், இது மண்ணாவது திண்ணம்,
பாழ்போவது பிறவிக்கடல்' (78-1) என்று அவரை நிலையா உலகவாழ்வை
உணர்த்தி ஆட்கொள்ளும்வரை இறைவன் அவருக்கு வைத்த சோதனைகள் பல.

அதில் ஒரு சோதனையைப் பார்ப்போம்.

திருவொற்றியூரில் சங்கிலியாரைப் பிரிந்து போகேன் என்று
திருமுன்னிலையில் சத்தியம் செய்து கொடுத்த சில நாள்களிலேயே ஆரூருக்குத்
திரும்பும் அவா வந்து விட்டது சுந்தரருக்கு. சங்கிலியாருக்குக் கொடுத்த
வாக்கை மீறி ஊரெல்லையைக் கடந்தவுடன் அவருக்குப் பார்வை பறிபோய்
விட்டது.

அழுது புலம்பிய வண்ணம் வடதிருமுல்லைவாயில் பதி தொழுது வன்பாக்கத்தில்
இறையருளால் ஊன்றுகோல் பெற்று, ஆலங்காடு
வழியே காமக்கோட்டத்து (காஞ்சி மாநகர்) கச்சி ஏகம்பனைச்
சென்றடைகிறார். கண்பார்வை மீண்டும் பெறவேண்டி
அத்தலத்தில் எழுந்ததே இப்பதிகம்:

ஆலந்தான் உகந்து அமுது செய்தானை
ஆதியை அமரர் தொழுதேத்தும்
சீலந்தான் பெரிதும் உடையானைச்
சிந்திப்பார் அவர் சிந்தை உளானை
ஏலவார் குழலாள் உமை நங்கை
என்றும் ஏத்தி வழிபடப் பெற்ற
காலகாலனைக் கம்பன் எம்மானைக்
காணக் கண் அடியேன் பெற்றவாறே. - 1

உற்றவர்க்குதவும் பெருமானை
ஊர்வதொன்றுடையான் உம்பர் கோனைப்
பற்றினார்க் கென்றும் பற்றவன் தன்னைப்
பாவிப்பார் மனம் பாவிக் கொண்டானை
அற்றமில் புகழாள் உமை நங்கை
ஆதரித்து வழிபடப் பெற்ற
கற்றைவார் சடைக் கம்பன் எம்மானைக்
காணக்கண் அடியேன் பெற்றவாறே. - 2

திரியும் முப்புரந் தீப்பிழம்பாகச்
செங்கண் மால்விடை மேல் திகழ்வானைக்
கரியின் ஈருரி போர்த்துகந்தானைக்
காமனைக் கனலா விழித்தானை
வரிகொள் வெள்வளையாள் உமை நங்கை
மருவி ஏத்தி வழிபடப் பெற்ற
பெரிய கம்பனை எங்கள் பிரானைக்
காணக் கண் அடியேன் பெற்றவாறே. - 3

குண்டலம் திகழ் காதுடையானைக்
கூற்றுதைத்த கொடுந்தொழிலானை
வண்டலம்பு மலர்க் கொன்றையினானை
வாளராமதி சேர் சடையானை
கெண்டையந் தடங்கண் உமை நங்கை
கெழுமியேத்தி வழிபடப் பெற்ற
கண்டம் நஞ்சுடைக் கம்பனெம்மானைக்
காணக் கண் அடியேன் பெற்றவாறே. - 4

வெல்லும் வெண்மழு ஒன்றுடையானை
வேலை நஞ்சுண்ட வித்தகன் தன்னை
அல்லல் தீர்த்தருள் செய்ய வல்லானை
அருமறையவை அங்கம் வல்லானை
எல்லையில் புகழாள் உமை நங்கை
என்றும் ஏத்தி வழிபடப் பெற்ற
நல்ல கம்பனை எங்கள் பிரானைக்
காணக் கண் அடியேன் பெற்றவாறே. - 5

திங்கள் தங்கிய சடையுடையானைத்
தேவதேவனைச் செழுங்கடல் வளரும்
சங்க வெண்குழைக் காதுடையானைச்
சாம வேதம் பெரிதுகப்பானை
மங்கை நங்கை மலைமகள் கண்டு
மருவியேத்தி வழிபடப் பெற்ற
கங்கையாளனைக் கம்பன் எம்மானைக்
காணக் கண் அடியேன் பெற்றவாறே. - 6

விண்ணவர் தொழுதேத்த நின்றானை
வேதம் தான் விரித்து ஓதவல்லானை
நண்ணினார்க் கென்றும் நல்லவன் தன்னை
நாளும் நாம் உகக்கின்ற பிரானை
எண்ணில் தொல்புகழாள் உமை நங்கை
என்றும் ஏத்தி வழிபடப் பெற்ற
கண்ணும் மூன்றுடைக் கம்பன் எம்மானைக்
காணக் கண் அடியேன் பெற்றவாறே. - 7

சிந்தித்தென்றும் நினைந்தெழுவார்கள்
சிந்தையில் திகழும் சிவன் தன்னை
பந்தித்த வினைப் பற்றறுப்பானைப்
பாலொடானஞ்சும் ஆட்டுகந்தானை
அந்தமில் புகழாள் உமை நங்கை
ஆதரித்து வழிபடப் பெற்ற
கந்தவார் சடைக் கம்பன் எம்மானைக்
காணக் கண் அடியேன் பெற்றவாறே. - 8

வரங்கள் பெற்றுழல் வாளரக்கர் தம்
வாலியபுரம் மூன்றெரித்தானை
நிரம்பிய தக்கன் தன்பெரு வேள்வி
நிரந்தரஞ் செய்த நிட்கண்டகனைப்
பரந்த தொல்புகழாள் உமைநங்கை
பரவி ஏத்தி வழிபடப் பெற்ற
கரங்கள் எட்டுடைக் கம்பன் எம்மானைக்
காணக் கண் அடியேன் பெற்றவாறே. - 9

எள்கல் இன்றி இமையவர் கோனை
ஈசனை வழிபாடு செய்வாள் போல்
உள்ளத் துள்கி உகந்துமை நங்கை
வழிபடச் சென்று நின்றவா கண்டு
வெள்ளங் காட்டி வெருட்டிட அஞ்சி
வெருவி ஓடித் தழுவ வெளிப்பட்ட
கள்ளக் கம்பனை எங்கள் பிரானைக்
காணக் கண் அடியேன் பெற்றவாறே. - 10

பெற்றம் ஏறுகந்து ஏற வல்லானைப்
பெரிய எம்பெருமான் என்றெப்போதும்
கற்றவர் பரவப் படுவானைக்
காணக் கண் அடியேன் பெற்றதென்று
கொற்றவன் கம்பன் கூத்தன் எம்மானைக்
குளிர்பொழில் திருநாவல் ஆரூரன்
நற்றமிழ் இவை ஈரைந்தும் வல்லர்
நன்னெறி உலகெய்துவர் தாமே. - 11

அருட்பதிகம் இதைப்பாட திருவருளால் இடதுகண்ணில் பார்வை
பெறுகிறார் சுந்தரர். காஞ்சி காமக்கண்ணியார் ஆளும் தலமல்லவா? அவள் ஆளும்
இடப்புறத்தில் அவளருளால் முதலில்
ஒளிபெற வலதுகண்ணிலும் பார்வை திரும்புவது
ஆருர் சென்றடைந்தபின்.

கண்பார்வைக்குறை கொண்ட அன்பரெல்லாம் இந்தப் பதிகத்தை நாளும் ஓதி நலம்
பெறலாம்.

திருச்சிற்றம்பலம் திருச்சிற்றம்பலம் திருச்சிற்றம்பலம்

தோல் வியாதிகள் அனைத்தும் விட்டோட..

2004-09-27T17:34:00.000+07:00

நமசிவாய வாழ்க நாதன்தாள் வாழ்க!

சொரி, படை, மேகம், அம்மை போன்ற தோல் சம்பந்தப்பட்ட
வியாதிகள் அனைத்தும் விட்டோட..

காஞ்சியில் விழியொளி பெற்று ஆரூர் நோக்கி நடக்கும் சுந்தரரை
மற்றொரு சோதனை சூழ்கிறது. அவர் உடலெங்கும் ஒருவகை
சருமநோய் ஏற்பட்டுத் தாளாத வேதனையில் ஆழ்கிறார் சுந்தரர்.
ஆயினும் விடாமல் ஆருரானைத் தரிசிக்கும் ஆவலில் பைய நடப்பவர்
திருத்துருத்தியை வந்தடைகிறார். இங்கு நடந்த அதிசயத்தை
சேக்கிழார் பெருமான்தம் திருவாக்கால் காண்போம்.

திருப்பதிகங் கொடுபரவிப் பணிந்துதிரு அருளாற்போய்
விருப்பினொடுந் திருத்துருத்தி தனைமேவி விமலர்கழல்
அருத்தியினாற் புக்கிறைஞ்சி 'அடியேன்மேல் உற்றபிணி
வருத்தம் எனை ஒழித்தருள வேண்டும்' என வணங்குவார்;

பரவியே பணிந்தவர்க்குப் பரமர்திரு அருள்புரிவார்
விரவியஇப் பிணிஅடையத் தவிர்ப்பதற்கு வேறாக
வரமலர்வண் டறைதீர்த்த வடகுளத்துக் குளி என்னக்
கரவில்திருத் தொண்டர்தாங் கைதொழுது புறப்பட்டார்;

மிக்கபுனல் தீர்த்தத்தின் முன்அணைந்து வேதமெலாம்
தொக்கவடி வாயிருந்த துருத்தியார் தமைத்தொழுது
புக்கதனில் மூழ்குதலும் புதியபிணி அதுநீங்கி
அக்கணமே மணியொளிசேர் திருமேனி ஆயினார்.

கண்டவர்கள் அதிசயிப்பக் கரையேறி உடைபுனைந்து
மண்டுபெருங் காதலினாற் கோயிலினை வந்தடைந்து
தொண்டர்எதிர் 'மின்னுமா மேகம்' எனுஞ் சொற்பதிகம்
எண்டிசையும் அறிந்துய்ய ஏழிசையால் எடுத்திசைத்தார்.

திருத்துருத்தியில் உறை அம்மையப்பன் அருள்வாக்கால் திருக்குளத்தில்
குளித்தெழுந்தவுடன் அவரைச் சூழ்ந்திருந்த சருமநோய் அகன்று
மின்னும் பொன்மேனி மீண்டும் பெற்றார் சுந்தரர். கண்டவர்
அதிசயித்து நிற்க அருட்பதிகம் ஒன்று எழுந்ததங்கே:

மின்னுமா மேகங்கள் பொழிந்திழிந் தருவி
வெடிபடக் கரையொடுந் திரைகொணந் தெற்றும்
அன்னமாங் காவிரி அகன்கரை யுறைவார்
அடியினை தொழுதெழும் அன்பராம் அடியார்
சொன்ன வாறறிவார் துருத்தியார் வேள்விக்
குடியுளார் அடிகளைச் செடியனேன் நாயேன்
என்னைநான் மறக்குமா றெம்பெரு மானை
என்னுடம்பு அடும்பிணி இடர்கெடுத் தானை - 1

கூடுமா றுள்ளன கூடியுங் கோத்துங்
கொய்புன ஏனலோ டைவனஞ் சிதறி
மாடுமா கோங்கமே மருதமே பொருது
மலையெனக் குலைகளை மறிக்குமா றுந்தி
ஓடுமா காவிரித் துருத்தியார் வேள்விக்
குடியுளார் அடிகளைச் செடியனேன் நாயேன்
பாடுமா றறிகிலேன் எம்பெரு மானைப்
பழவினை யுள்ளன பற்றறுத் தானை - 2

கொல்லுமால் யானையின் கொம்பொடு வம்பார்
கொழுங்கனிச் செழும்பயன் கொண்டு கூட்டெய்திப்
புல்கியுந் தாழ்ந்தும் போந்து தவஞ்செய்யும்
போகரும் யோகரும் புலரிவாய் மூழ்கச்
செல்லுமா காவிரித் துருத்தியார் வேள்விக்
குடியுளார் அடிகளைச் செடியனேன் நாயேன்
சொல்லுமா றறிகிலேன் எம்பெரு மானைத்
தொடர்ந்தடுங் கடும்பிணித் தொடர்வறுத் தானை - 3

பொறியுமா சந்தனத் துண்டமோ டகிலும்
பொழிந்திழுந் தருவிகள் புன்புலங் கவரக்
கறியுமா மிளகொடு கதலியும் உந்திக்
கடலுற விளைப்பதே கருதித்தன் கைபோய்
எறியுமா காவிரித் துருத்தியார் வேள்விக்
குடியுளார் அடிகளைச் செடியனேன் நாயேன்
அறியுமா றறிகிலேன் எம்பெரு மானை
அருவினை யுள்ளன ஆசறுத் தானை - 4

பொழிந்திழி மும்மதக் களிற்றின் மருப்பும்
பொன்மலர் வேங்கையின் நன்மலர் உந்தி
இழிந்திழிந் தருவிகள் கடும்புனல் ஈண்டி
எண்டிசை யோர்களும் ஆடவந் திங்கே
சுழிந்திழி காவிரித் துருத்தியார் வேள்விக்
குடியுளார் அடிகளைச் செடியனேன் நாயேன்
ஒழிந்திலேன் பிதற்றுமா றெம்பெரு மானை
உற்றநோய் இற்றையே உறவொழித் தானை - 5

புகழுமா சந்தனத் துண்டமோ டகிலும்
பொன்மணி வரன்றியும் நன்மலர் உந்தி
அகழுமா அருங்கரை வளம்படப் பெருகி
ஆடுவார் பாவந்தீர்த் தஞ்சனம் அலம்பித்
திகழுமா காவிரித் துருத்தியார் வேள்விக்
குடியுளார் அடிகளைச் செடியனேன் நாயேன்
இகழுமா றறிகிலேன் எம்பெரு மானை
இழிந்தநோய் இம்மையே ஒழிக்கவல் லானை - 6

வரையின்மாங் கனியொடு வாழையின் கனியும்
வருடியும் வணக்கியும் மராமரம் பொருதும்
கரையுமா கருங்கடல் காண்பதே கருத்தாய்க்
காம்பீலி சுமந்தொளிர் நித்திலங் கைபோய்
விரையுமா காவிரித் துருத்தியார் வேள்விக்
குடியுளார் அடிகளைச் செடியனேன் நாயேன்
உரையுமா றறிகிலேன் எம்பெரு மானை
உலகறி பழவினை அறவொழித் தானை - 7

ஊருமா தேசமே மனமுகந் துள்ளிப்
புள்ளினம் பலபடிந் தொன்கரை உகளக்
காருமா கருங்கடல் காண்பதே கருத்தாய்க்
கவரிமா மயிர்சுமந்து ஒண்பளிங் கிடறித்
தேருமா காவிரித் துருத்தியார் வேள்விக்
குடியுளார் அடிகளைச் செடியனேன் நாயேன்
ஆருமா றறிகிலேன் எம்பெரு மானை
அம்மை நோய் இம்மையே ஆசறுத் தானை - 8

புலங்களை வளம்படப் போக்கறப் பெருகிப்
பொன்களே சுமந்தெங்கும் பூசல்செய் தார்ப்ப
இலங்குமா முத்தினோ டினமணியிடறி
இருகரைப் பெருமரம் பீழ்ந்து கொண் டெற்றிக்
கலங்குமா காவிரித் துருத்தியார் வேள்விக்
குடியுளார் அடிகளைச் செடியனேன் நாயேன்
விலங்குமா றறிகிலேன் எம்பெரு மானை
மேலைநோய் இம்மையே விடுவித் தானை - 9

மங்கையோர் கூறுகந் தேறுகந் தேறி
மாறலாம் திரிபுரம் நீறெழச் செற்ற
அங்கையான் கழலடி அன்றி மற்றறியான்
அடியவர்க் கடியவன் தொழுவன் ஆரூரன்
கங்கையார் காவிரித் துருத்தியார் வேள்விக்
குடியுளார் அடிகளைச் சேர்த்திய பாடல்
தங்கையால் தொழுது தம்நாவின் மேற்கொள்வார்
தவநெறி சென்று அமர் உலகம் ஆள்பவரே - 10

திருச்சிற்றம்பலம் திருச்சிற்றம்பலம் திருச்சிற்றம்பலம்

°¨Á,¾¢ìÌÅ¡ö §À¡ýÈÅüÈ¡ø ºÃ¢Â¡¸ô §Àº ÓÊÂ¡Áø ÅÕóÐÀÅ÷¸û µ¾ §ÅñÊÂ À¾¢¸õ

2004-09-26T11:50:00.000+07:00

¿Áº¢Å¡Â Å¡ú¸ ¿¡¾ý¾¡û Å¡ú¸!

°¨Á, ¾¢ìÌÅ¡öì ÌÆó¨¾¸û «ìÌ¨È ¿£í¸ô À¡¼§ÅñÊÂ
¾¢Õîº¡Æ¦ÄÛõ «ÕðÀ¡¼ø¸Ç¢¨Å.

®Æ¿¡ðÎô ¦Àªò¾ÁýÉý Ð¨½Ô¼ý ¾¢ø¨ÄÅ¡ú «ó¾½Õ¼ý Å¡Ð ¦ºöÂ Åó¾
¦Àªò¾ÌÕ×¼ý ¾¢ø¨ÄÅ¡ú «ó¾½÷ º¡÷À¡¸ Á½¢Å¡º¸ô ¦ÀÕÁ¡ý
¿¼ò¾¢Â Å¡¾¢ý §À¡Ð «ÕÇ¢Â À¡¼ø¸Ç¢¨Å. «ùÅÁÂõ «Õ¸¢Ä¢Õó¾
®ÆÁýÉÉ¢ý °¨Á Á¸û Á½¢Å¡º¸Ã¡ø ´Ç¢¦ÀüÚ ´Ä¢¦ÀüÚò ¾ý
¾¢ÕÅ¡Â¡§Ä§Â Å¢É¡Å¢¨¼ §À¡ø ¦Àªò¾ÌÕ ¦¾¡Îì¸Å¢Õó¾ Å¡Ðô
¦À¡Õ¨Ç¦ÂøÄ¡õ ¾¡§É À¡Ê ¦¾Ç¢Å¢ò¾¾¡ö ÅÃÄ¡Ú.

þ¾¨É ¾¢Õîº¡ÆÄ¢ý À¡¼øÅÃ¢¸é§¼ «È¢ÂÄ¡õ. À¢ýÉ÷ ®ÆÁýÉÛõ
¦À¡öÅÆ¢Â¡õ Òò¾õ Å¢ÎòÐ ¨ºÅõ ¾ØÅ¢ÂÐõ ÅÃÄ¡Ú.

Á¡½¢ì¸Å¡º¸ô ¦ÀÕÁ¡ý ¾¢ø¨ÄÂ¢ø «ÕÇ¢Â ¾¢Õîº¡Æ¦ÄÛõ þôÀ¡¼¨Äì
¸¡¾Ä¡¸¢ì ¸º¢óÐ ¸ñ½£÷ Áø¸ô À¡Î§Å¡÷
º¢Å¡Û¨ƒÂ¡É ¿¡Á¸Ç¢ý «Õû ¦ÀÚÅ÷. °¨ÁìÌÆó¨¾¸û
´Ä¢¦ÀÈ ¾¢Õîº¡Æ¨Ä ´ÕÁñ¼Äõ «Å÷ º¡÷À¢ø À¡Ê ¿¡Å¢ø
¾¢Õ¿£Ú ¾¼Å¢ ÅÕ¾ø ¿Äõ ÀÂìÌõ.

âÍÅÐõ ¦Åñ½£Ú âñÀÐ×õ ¦À¡í¸ÃÅõ
§ÀÍÅÐõ ¾¢ÕÅ¡Â¡ø Á¨È§À¡Öí ¸¡§½Ë
âÍÅÐõ §ÀÍÅÐõ âñÀÐ×í ¦¸¡ñ¼¦¼ý¨É
®ºÉÅý ±ù×Â¢÷ìÌõ þÂøÀ¡É¡ý º¡Æ§Ä¡. 1

±ýÉôÀý ±õÀ¢Ã¡ý ±øÄ¡÷ìÌó ¾¡É£ºý
ÐýÉõ¦Àö §¸¡Å½Á¡ì ¦¸¡ûÙÁÐ ±ý§ÉË?
ÁýÛ¸¨Ä ÐýÛ¦À¡Õû Á¨È¿¡ý§¸ Å¡ýºÃ¼¡ò
¾ý¨É§Â §¸¡Å½Á¡î º¡ò¾¢Éý¸¡ñ º¡Æ§Ä¡. 2

§¸¡Â¢ø ÍÎ¸¡Î ¦¸¡øÒÄ¢ò§¾¡ø ¿øÄ¡¨¼
¾¡ÔÁ¢Ä¢ ¾ó¨¾Â¢Ä¢ ¾¡ý ¾É¢Âý ¸¡§½Ë
¾¡ÔÁ¢Ä¢ ¾ó¨¾Â¢Ä¢ ¾¡ý¾É¢Âý ¬Â¢ÊÛõ
¸¡Â¢ø ¯Ä¸¨ÉòÐí ¸ü¦À¡Ê¸¡ñ º¡Æ§Ä¡. 3

«Â¨É «Éí¸¨É «ó¾¸¨Éî ºó¾¢Ã¨É
ÅÂÉí¸û Á¡Â¡ ÅÎî¦ºö¾¡ý ¸¡§½Ë
¿ÂÉí¸û ãýÚ¨¼ ¿¡Â¸§É ¾ñÊò¾¡ø
ºÂÁý§È¡ Å¡ÉÅ÷ìÌò ¾¡úÌÆÄ¡ö º¡Æ§Ä¡. 4

¾ì¸¨ÉÔõ ±îº¨ÉÔõ ¾¨ÄÂÚòÐò §¾Å÷¸½õ
¦¾¡ì¸ÉÅó ¾Å÷¾õ¨Áò ¦¾¡¨Äò¾Ð¾¡ý ±ý§ÉË?
¦¾¡ì¸ÉÅó ¾Å÷¾õ¨Áò ¦¾¡¨Äò¾ÕÇ¢ «Õû¦¸¡Îò¾íÌ
±îºÛìÌ Á¢¨¸ò¾¨ÄÁü ÈÕÇ¢Éý ¸¡ñ º¡Æ§Ä¡. 5

«ÄÃÅÛõ Á¡ÄÅÛõ «È¢Â¡§Á «ÆÖÕÅ¡ö
¿¢ÄÓ¾ü¸£ú «ñ¼ÓÈ ¿¢ýÈÐ¾¡ý ±ý§ÉË?
¿¢ÄÓ¾ü¸£ú «ñ¼ÓÈ ¿¢ýÈ¢Ä§Éø þÕÅÕó¾õ
ºÄÓ¸ò¾¡ø ¬í¸¡Ãó ¾Å¢Ã¡÷¸¡ñ º¡Æ§Ä¡. 6

Á¨ÄÁ¸¨Ç ¦Â¡ÕÀ¡¸õ ¨Åò¾Ö§Á Áü¦È¡Õò¾¢
ºÄÓ¸ò¾¡ø «Åýº¨¼Â¢ü À¡ÔÁÐ ±ý§ÉË?
ºÄÓ¸ò¾¡ø «Åýº¨¼Â¢ü À¡öó¾¢Ä§Çø ¾Ã½¢¦ÂøÄ¡õ
À¢ÄÓ¸ò§¾ Ò¸ôÀ¡öóÐ ¦ÀÕí§¸¼¡ï º¡Æ§Ä¡. 7

§¸¡Ä¡Ä Á¡¸¢ì Ì¨Ã¸¼øÅ¡ö «ý¦ÈØó¾
¬Ä¡Äõ ¯ñ¼¡ý «ÅýºÐ÷¾¡ý ±ý§ÉË?
¬Ä¡Äõ ¯ñÊÄ§Éø «ýÈÂýÁ¡ø ¯ûÇ¢ð¼
§ÁÄ¡Â §¾Å¦ÃøÄ¡õ Å£ÎÅ÷¸¡ñ º¡Æ§Ä¡. 8

¦¾ýÀ¡ Ö¸ó¾¡Îó ¾¢ø¨Äîº¢ü ÈõÀÄÅý
¦ÀñÀ¡ Ö¸ó¾¡ý ¦ÀÕõÀ¢ò¾ý ¸¡§½Ë
¦ÀñÀ¡ Ö¸ó¾¢Ä§Éü §À¾¡ö þÕ ¿¢Äò§¾¡÷
Å¢ñÀ¡Ä¢ §Â¡¦¸ö¾¢ Å£ÎÅ÷¸¡ñ º¡Æ§Ä¡. 9

¾¡Éó¾õ þøÄ¡ý ¾¨ÉÂ¨¼ó¾ ¿¡§Â¨É
¬Éó¾ ¦ÅûÇò ¾ØòÐÅ¢ò¾¡ý ¸¡§½Ë
¬Éó¾ ¦ÅûÇò ¾ØòÐÅ¢ò¾ ¾¢ÕÅÊ¸û
Å¡ÛóÐ §¾Å÷¸ð§¸¡÷ Å¡ý¦À¡Õû¸¡ñ º¡Æ§Ä¡. 10

¿í¸¡ö þ¦¾ýÉ¾Åõ ¿Ãõ§À¡ ¦¼ÖõÀ½¢óÐ
¸í¸¡Çó §¾¡û§Á§Ä ¸¡¾Ä¢ò¾¡ý ¸¡§½Ë
¸í¸¡Çõ ¬Á¡§¸û ¸¡Ä¡ó¾ Ãò¾¢ÕÅ÷
¾í¸¡Äï ¦ºöÂò ¾Ã¢ò¾Éý¸¡ñ º¡Æ§Ä¡. 11

¸¡É¡÷ ÒÄ¢ò§¾¡ø ¯¨¼¾¨Ä°ñ ¸¡ÎÀ¾¢
¬É¡ ÄÅÛì¸¢í ¸¡ðÀÎÅ¡÷ ¬§ÃÊ?
¬É¡Öõ §¸Ç¡ö «ÂÛó ¾¢ÕÁ¡Öõ
Å¡É¡¼÷ §¸¡×õ ÅÆ¢ÂÊÂ¡÷ º¡Æ§Ä¡. 12

Á¨ÄÂ¨ÃÂý ¦À¡üÀ¡¨Å Å¡ûÑ¾Ä¡ý ¦Àñ¾¢Õ¨Å
¯Ä¸È¢Âò ¾£§Åð¼¡ý ±ýÛÁÐ ±ý§ÉË
¯Ä¸È¢Âò ¾£§ÅÇ¡ ¦¾¡Æ¢ó¾É§Éø ¯Ä¸¨ÉòÐí
¸¨Ä¿Å¢ýÈ ¦À¡Õû¸¦ÇøÄ¡í ¸Äí¸¢Îí¸¡ñ º¡Æ§Ä¡. 13

§¾ýÒì¸ ¾ñÀ¨ÉÝú ¾¢ø¨Äîº¢ü ÈõÀÄÅý
¾¡ýÒìÌ ¿ð¼õ ÀÂ¢ÖÁÐ ±ý§ÉË?
¾¡ýÒìÌ ¿ð¼õ ÀÂ¢ýÈ¢Ä§Éø ¾Ã½¢¦ÂøÄ¡õ
°ýÒì¸ §Åü¸¡Ç¢ìÌ °ðÎ ¬õ ¸¡ñ º¡Æ§Ä¡. 14

¸¼¸Ã¢Ôõ ÀÃ¢Á¡×õ §¾Õõ¯¸ó §¾È¡§¾
þ¼Àõ¯¸ó §¾È¢ÂÅ¡ ¦ÈÉì¸È¢Â þÂõ§ÀË
¾¼Á¾¢ø¸û «¨ÅãýÚó ¾Æ¦ÄÃ¢ò¾ «ó¿¡Ç¢ø
¼ÀÁ¾¡öò ¾¡í¸¢É¡ý ¾¢ÕÁ¡ø¸¡ñ º¡Æ§Ä¡. 15

¿ýÈ¡¸ ¿¡øÅ÷ìÌõ ¿¡ýÁ¨ÈÂ¢ý ¯ð¦À¡Õ¨Ç
«ýÈ¡Ä¢ý ¸£Æ¢Õó¾í ¸ÈÓ¨Ãò¾¡ý ¸¡§½Ë
«ýÈ¡Ä¢ý ¸£Æ¢Õó¾í ¸ÈÓ¨Ãò¾¡ý ¬Â¢ÊÛí
¦¸¡ýÈ¡ý¸¡ñ ÒÃãýÚí Üð§¼¡§¼ º¡Æ§Ä¡. 16

«õÀÄò§¾ Üò¾¡Ê «ÓÐ¦ºÂô ÀÄ¢¾Ã¢Ôõ
¿õÀ¨ÉÔó §¾Å¦ÉýÚ ¿ñÏÁÐ ±ý§ÉË?
¿õÀ¨ÉÔõ ¬Á¡§¸û ¿¡ýÁ¨È¸û ¾¡ÁÈ¢Â¡
±õ¦ÀÕÁ¡ý ®º¡¦Åý §Èò¾¢É¸¡ñ º¡Æ§Ä¡. 17

ºÄÓ¨¼Â ºÄó¾Ãý¾ý ¯¼ø¾Êó¾ ¿øÄ¡Æ¢
¿ÄÓ¨¼Â ¿¡Ã½ü¸ý ÈÕÇ¢ÂÅ¡ ¦Èý§ÉË?
¿ÄÓ¨¼Â ¿¡Ã½ý¾ý ¿ÂÉõþ¼ó ¾ÃÉÊì¸£ú
«ÄÃ¡¸ þ¼¬Æ¢ «ÕÇ¢Éý¸¡ñ º¡Æ§Ä¡. 18

«õÀÃÁ¡õ ÒûÇ¢ò§¾¡ø ¬Ä¡Äõ ¬ÃÓ¾õ
±õ¦ÀÕÁ¡ý ¯ñ¼ºÐ÷ ±Éì¸È¢Â þÂõ§ÀË
±õ¦ÀÕÁ¡ý ²ÐÎò¾í §¸¾ÓÐ ¦ºö¾¢ÊÛõ
¾õ¦ÀÕ¨Á ¾¡ÉÈ¢Â¡ò ¾ý¨ÁÂý¸¡ñ º¡Æ§Ä¡. 19

«Õó¾ÅÕì ¸¡Ä¢ý¸£ú «ÈÓ¾Ä¡ ¿¡ý¸¢¨ÉÔõ
þÕó¾ÅÕì ¸ÕÙÁÐ ±Éì¸È¢Â þÂõ§ÀË?
«Õó¾ÅÕì ¸ÈÓ¾ø¿¡ý ¸ýÈÕÇ¢î ¦ºö¾¢Ä§Éø
¾¢Õó¾ÅÕì ÌÄ¸¢Âü¨¸ ¦¾Ã¢Â¡¸¡ñ º¡Æ§Ä¡. 20

¾¢Õîº¢üÈõÀÄõ ¾¢Õîº¢üÈõÀÄõ ¾¢Õîº¢üÈõÀÄõ

புத்திரசோகத்திலிருந்து மீள..

2004-09-25T13:39:00.000+07:00

நமசிவாய வாழ்க நாதன்தாள் வாழ்க!

புத்திரசோகத்திலிருந்து மீள..

ஞானசம்பந்தப் பெருமான் விடம் தீர்த்தெழுப்பிய காதலன் கதையையும்,
நாவுக்கரசர் பெருமான் விடம் தீர்த்தெழுப்பிய மகவின் கதையையும் முன்னர்
கண்டோம்.

புத்திரசோகத்திலிருந்து தம் அடியவரை மீட்டெழுப்பும் அற்புதப்
பதிகங்கள் இரண்டினைக் கீழே காண்போம்.

முதலில் சுந்தரர் நிகழ்த்திய மாபெரும் அதிசயம்:

இது பெரியபுராணத்தில் வெள்ளானைச் சருக்கமெனும் இறுதி
அத்தியாயத்தில் பாடப் பட்டுள்ளது. தம் உற்ற தோழர் சேரமான் பெருமானைக்
காணவேண்டி கொங்கு நாட்டின் வழியே பயணிக்கும் சுந்தரர்
திருப்புக்கொளியூரெனும் அவிநாசியின் வீதி வழியே
செல்கையில் ஒரு வினோதத்தைக் காண்கிறார்.

அருகாமை வீடுகள் இரண்டில் ஒன்றில் மகிழ்ச்சி ஆரவாரமும்,
ஒன்றில் பெருத்த அழுகையொலியும் கேட்கிறது. நின்று காரணம் யாதென
வினவும் சுந்தரருக்கு அவ்வூர் அந்தணர் பெருமக்கள் சொல்வது:

'இரண்டு வீடுகளிலும் ஒத்த வயதுடைய பிள்ளைகள் இருந்தனர். தம் ஐந்தாம்
பிராயத்தில் ஊரெல்லையில் மடுவொன்றில் விளையாடச் சென்ற அச்சிறுவரில்
ஒருவனை முதலையொன்று கவ்விச் செல்ல மற்றவன் தப்பி விடுகிறான். தப்பிய
அந்தப் பிள்ளைக்கு இன்று இந்த வீட்டில் உபநயனம் நடைபெறுகிறது. முதலையுண்டு
மாண்ட மதலையின் அந்த வீட்டில் அவனை மறக்கவியலாத பெற்றோர்
ஓலமிட்டு அழுகின்றனர். என் செய்வது! விதியினை யார்தாம்
மாற்றவியலும்' என்று சொல்லியழும் அந்தணர்களிடம் முதலையுண்ட மதலையின்
பெற்றோரை அழைத்து வரச் சொல்கிறார் சுந்தரர்.

தம்பிரான் தோழர் ஆருரர் அழைப்பதைக் கேட்டுத் தம் துயரையெல்லாம் மறைத்து
மலர்ந்த முகத்துடன் வந்து பணிகின்றனர் பெற்றோர். அவர்தம் முகக்குறிப்பினைக்
கண்டு கரைந்து நிற்கும் சுந்தரர் 'வருந்தற்க! முதலை கொண்டு சென்ற மகவினை
சிவனருளால் மீட்போம். அன்றேல் அவிநாசியார் தரிசனமும் கொள்ளேன்!'
என்று சூளுரைத்து முன்னர் அந்த முதலை கொண்ட மடுவினைக் காட்டச்
சொல்கிறார்.

இந்த அதிசயத்தை சேக்கிழார் பெருமான் தம் திருவாக்கால் காண்போம்:

மைந்தன் தன்னை இழந்த துயர் மறந்து நான் வந்து அணைந்து அதற்கே
சிந்தை மகிழ்ந்தார் மறையோனும் மனைவி தானும் சிறுவனையான்
அந்த முதலையின் வாய் நின்றும் அழைத்துக் கொடுத்த அவிநாசி
எந்தை பெருமான் கழல் பணிவேன் என்றார் சென்றார் இடர் களைவார்.

இவ்வாறு அருளிச் செய்து அருளி இவர்கள் புதல்வன் தனைக் கொடிய
வெவ்வாய் முதலை விழுங்கும் மடு எங்கே என்று வினவிக் கேட்டு
அவ்வாழ் பொய்கைக் கரையில் எழுந்தருளி அவனை அன்று கவர்
வைவாள் எயிற்று முதலை கொடு வருதற்கு எடுத்தார் திருப்பதிகம்.

'உரைப்பார் உரை' என்று எடுத்த திருப்பாட்டு முடியாமுன் உயர்ந்த
வரைப் பான்மையில் நீள் தடம்புயத்து மறலி மைந்தன் உயிர் கொணர்ந்து
திரைப்பாய் புனலின் முதலைவாயில் உடலில்சென்ற ஆண்டுகளும்
தரைப்பால் வளர்ந்தது என நிரம்ப முதலை வாயில் தருவித்தான்.

பெருவாய் முதலை கரையின் கண் கொடு வந்து உமிழ்ந்த
பிள்ளைதனை
உருகா நின்ற தாய் ஓடி எடுத்துக் கொடுவந்து உயிர் அளித்த
திருவாளன் தன் சேவடிக்கீழ் மறையோன் ஒடு வீழ்ந்தாள்
மருவார் தருவின் மலர் மாரி பொழிந்தார் விசும்பில் வானோர்கள்.

மடுவின் கரையில் நின்று இந்த அற்புதப் பதிகத்தைப் பாடியருள என்றோ
விழுங்கிய மைந்தனை இடைப்பட்ட காலத்தின்
வளர்ச்சியையும் சேர்த்து வெளியே உமிழ்ந்து சென்றது அந்த முதலை.

யாரும் கண்டிராத கேட்டிராத இந்த அதிசயத்தைக் கண்டு விண்ணின்றும் மலர்மாரி
பொழிந்தனர் தேவர்!

சிலிர்க்க வைக்கும் இந்தப் பதிகத்தை உலகின் சோகமெல்லாம்
ஒழித்துய்ய சேர்ந்து பாடுவோம்.

எற்றான் மறக்கேன் எழுமைக்கும் எம்பெரு மானையே
உற்றாயென் றுன்னையே உள்குகின் றேனுணர்ந் துள்ளத்தாற்
புற்றா டரவா புக்கொளி யூரவி நாசியே
பற்றாக வாழ்வேன் பசுபதி யேபர மேட்டியே. 1

வழிபோவார் தம்மோடும் வந்துடன் கூடிய மாணிநீ
ஒழிவ தழகோ சொல்லாய் அருளோங்கு சடையானே
பொழிலாருஞ் சோலைப் புக்கொளி யூரிற் குளத்திடை
இழியாக் குளித்த மாணியெ னைக்கிறி செய்ததே. 2

எங்கேனும் போகினும் எம்பெரு மானை நினைந்தக்காற்
கொங்கே புகினுங் கூறைகொண் டாறலைப் பாரிலை
பொங்கா டரவா புக்கொளி யூரவி நாசியே
எங்கோ னேயுனை வேண்டிக்கொள் வேன்பிற வாமையே. 3

உரைப்பார் உரையுகந் துள்கவல் லார்தங்கள் உச்சியாய்
அரைக்கா டரவா ஆதியும் அந்தமும் ஆயினாய்
புரைக்காடு சோலைப் புக்கொளி யூரவி நாசியே
கரைக்கால் முதலையைப் பிள்ளை தரச்சொல்லு காலனையே. 4

அரங்காவ தெல்லா மாயிடு காடது வன்றியுஞ்
சரங்கோலை வாங்கி வரிசிலை நாணியிற் சந்தித்துப்
புரங்கோட எய்தாய் புக்கொளி யூரவி நாசியே
குரங்காடு சோலைக் கோயில்கொண் டகுழைக் காதனே. 5

நாத்தா னும்உனைப் பாடலன் றிநவி லாதெனாச்
சோத்தென்று தேவர் தொழநின்ற சுந்தரச் சோதியாய்
பூத்தாழ் சடையாய் புக்கொளி யூரவி நாசியே
கூத்தா உனக்குநான் ஆட்பட்ட குற்றமுங் குற்றமே. 6

மந்தி கடுவனுக் குண்பழம் நாடி மலைப்புறஞ்
சந்திகள் தோறுஞ் சலபுட்பம் இட்டு வழிபடப்
புந்தி உறைவாய் புக்கொளி யூரவி நாசியே
நந்தி உனைவேண்டிக் கொள்வேன் நரகம் புகாமையே. 7

பேணா தொழிந்தேன் உன்னைய லாற்பிற தேவரைக்
காணா தொழிந்தேன் காட்டுதி யேலின்னங் காண்பன்நான்
பூணாண் அரவா புக்கொளி யூரவி நாசியே
காணாத கண்கள் காட்டவல் லகறைக் கண்டனே. 8

நள்ளாறு தெள்ளா றரத்துறை வாய்எங்கள் நம்பனே
வெள்ளாடை வேண்டாய் வேங்கையின் தோலை விரும்பினாய்
புள்ளேறு சோலைப் புக்கொளி யூரிற் குளத்திடை
உள்ளாடப் புக்க மாணியென் னைக்கிறி செய்ததே. 9

நீரேற ஏறுநிமிர் புன்சடை நின்மல மூர்த்தியைப்
போரேற தேறியைப் புக்கொளி யூரவி நாசியைக்
காரேறு கண்டனைத் தொண்டன் ஆரூரன் கருதிய
சீரேறு பாடல்கள் செப்பவல் லார்க்கில்லை துன்பமே. 10

சேக்கிழார் பெருமான் சுட்டும் 'உரைப்பார் உரை உகந்து' என்று தொடங்கும்
நான்காம் பாடலில் 'சிற்பரவியோமம் ஆகும்
திருச்சிற்றம்பலத்தில்' என்றும் ஆடியிருக்கும் அந்த அற்புதக் கூத்தனின்
சூக்குமத்தைச் சுட்டும் பரம யோகீஸ்வரரான சுந்தரர் பின்னர் முதலை வாயில்
மீட்ட மகவுக்குத் தாமே உபநயனம் செய்வித்தும் அருள்கிறார்.

திருச்சிற்றம்பலம் திருச்சிற்றம்பலம் திருச்சிற்றம்பலம்

>>>>>

திருமயிலையெனும் கபாலீச்சரத்தில் ஞானசம்பந்தப் பெருமான்
நிகழ்த்திய மாபெரும் அதிசயத்தை அடுத்துக் காண்போம்.

மயிலைவாழ் வணிகர்தலைவர் சிவநேசன் செட்டியார் அவர்களின் செல்வமகள்
பூம்பாவை என்ற பெயர் கொண்ட மங்கை அரவம் தீண்டி மாள்கிறாள். துயரத்தில்
வீழ்ந்த சிவநேசனார் தம் மகளின் சடலமெரித்த சாம்பலை ஒரு கும்பத்தில்
திரட்டி என்றாவது ஆளுடைப்
பிள்ளையார் அத்தலம் வருகையில் முறையிட்டழுவோமெனக்
காத்திருக்கிறார்.

இறையனார் திருவருளால் தம் திருத்தல யாத்திரையின் இறுதிச்
சுற்றில் திருவொற்றியூரிலிருந்து திருமயிலை வந்து சேர்கிறார்
ஞானசம்பந்தர்.

சிவநேசனாரின் சோகக்கதையை உடன் செவிமடுத்து அந்தச் சாம்பல் குடத்தை
ஆலயவாயிலுக்கு எடுத்துவரப் பணிக்கிறார். அனைவரும் கண்டு அதிசயிக்க இந்த
அருட்பதிகத்தைப் பாடப்பாட குடம் வெடித்து சாம்பலிலிருந்து உயிர் பெற்று
வனப்புடன் எழுகிறாள் பூம்பாவை.

இந்த அற்புதத்தை சேக்கிழார் பெருமான் பாடக் காண்போம்:

ஆங்கனம் எழுந்துநின்ற அணங்கினை நோக்கு வார்கள்
'ஈங்கிது காணீர்' என்னா அற்புதம் எய்தும் வேலைப்
பாங்குசூழ் தொண்ட ரானோர் 'அரகர' என்னப் பார்மேல்
ஓங்கிய ஓசை உம்பர் நாட்டினை உற்ற தன்றே!

முழுப்பதிகமும் கீழே:

மட்டிட்ட புன்னையங் கானல் மடமயிலைக்
கட்டிட்டங் கொண்டான் கபாலீச்சரம் அமர்ந்தான்
ஒட்டிட்ட பண்பின் உருத்திர பல்கணத்தார்க்
கட்டிட்டல் காணாதே போதியோ பூம்பாவாய். 1

மைப்பயந்த ஒண்கண் மடநல்லார் மாமயிலைக்
கைப்பயந்த நீற்றான் கபாலீச்சரம் அமர்ந்தான்
ஐப்பசி ஓண விழாவும் அருந்தவர்கள்
துய்ப்பனவுங் காணாதே போதியோ பூம்பாவாய். 2

வளைக்கை மடநல்லார் மாமயிலை வண்மறுகில்
துளக்கில் கபாலீச் சரத்தான்தொல் கார்த்திகைநாள்
தளத்தேந் திளமுலையார் தையலார் கொண்டாடும்
விளக்கீடு காணாதே போதியோ பூம்பாவாய். 3

ஊர்திரை வேலை யுலாவும் உயர்மயிலைக்
கூர்தரு வேல்வல்லார் கொற்றங்கொள் சேரிதனில்
கார்தரு சோலைக் கபாலீச்சரம் அமர்ந்தான்
ஆதிரைநாள் காணாதே போதியோ பூம்பாவாய். 4

மைப்பூசும் ஒண்கண் மடநல்லார் மாமயிலைக்
கைப்பூசு நீற்றான் கபாலீச்சரம் அமர்ந்தான்
நெய்ப்பூசு மொண்புழுக்கல் நேரிழையார் கொண்டாடுந்
தைப்பூசங் காணாதே போதியோ பூம்பாவாய். 5

மடலார்ந்த தெங்கின் மயிலையார் மாசிக்
கடலாட்டுக் கண்டான் கபாலீச்சரம் அமர்ந்தான்
அடலானே றூரும் அடிக ளடிபரவி
நடமாடல் காணாதே போதியோ பூம்பாவாய். 6

மலிவிழா வீதி மடநல்லார் மாமயிலைக்
கலிவிழாக் கண்டான் கபாலீச்சரம் அமர்ந்தான்
பலிவிழாப் பாடல்செய் பங்குனி யுத்திரநாள்
ஒலிவிழாக் காணாதே போதியோ பூம்பாவாய். 7

தண்ணா வரக்கன்றோள் சாய்த்துகந்த தாளினான்
கண்ணார் மயிலைக் கபாலீச்சரம் அமர்ந்தான்
பண்ணார் பதினெண் கணங்கள்தம் அட்டமிநாள்
கண்ணாரக் காணாதே போதியோ பூம்பாவாய். 8

நற்றாமரை மலர்மேல் நான்முகனும் நாரணனும்
உற்றாங் குணர்கிலா மூர்த்தி திருவடியைக்
கற்றார்க ளேத்துங் கபாலீச்சரம் அமர்ந்தான்
பொற்றாப்புக் காணாதே போதியோ பூம்பாவாய். 9

உரிஞ்சாய வாழ்க்கை அமணுடையைப் போர்க்கும்
இருஞ்சாக் கியர்க ளெடுத்துரைப்ப நாட்டில்
கருஞ்சோலை சூழ்ந்த கபாலீச்சரம் அமர்ந்தான்
பெருஞ்சாந்தி காணாதே போதியோ பூம்பாவாய். 10

கானமர் சோலைக் கபாலீச்சரம் அமர்ந்தான்
தேனமர் பூம்பாவைப் பாட்டாகச் செந்தமிழான்
ஞானசம் பந்தன் நலம்புகழ்ந்த பத்தும்வலார்
வானசம் பந்தத் தவரோடும் வாழ்வாரே. 11

திருச்சிற்றம்பலம் திருச்சிற்றம்பலம் திருச்சிற்றம்பலம்

நமசிவாய வாழ்க! நாதன்தாள் வாழ்க!

2004-02-24T16:40:00.000+07:00

நமசிவாய வாழ்க! நாதன்தாள் வாழ்க!

'கூற்றாயினவாறு விலக்ககிலீர்' என்று தொடங்கும் இந்தப்பதிகம் தமிழகவரலாற்றில் மாபெரும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. இங்கே 'விலக்ககிலீர்!'என்று அப்பர்பெருமான் இறைவனிடம் வேண்டுவது அவருக்காக மட்டுமல்ல என்றேகொள்ள வேண்டும். கிட்டத்தட்ட முன்னூறு ஆண்டுக்காலம் களப்பிரர் எனும்இறைமறுப்புக் கூட்டத்தின் பிடியில் சிக்கித் தவித்திருந்த தமிழகமே, இந்தப்பதிகம் எழுந்த தருணத்தில் மீண்டதைச் சுட்டும் வண்ணம், இறையருளால் இந்தச்சொற்கள் எழுந்ததாய்க் கொள்ள வேண்டும்.

சரியை, கிரியை, யோகம், ஞானம் எனும் பைய மேலேறும் ஆகமமார்க்கங்களில் சரியை என்பது இறையை நோக்கி எடுத்து வைக்கும் முதல்படி.ஆன்மிகத்தில் இந்த முதல்படியை எடுத்து வைப்பதே கடினம் என்பதை அன்பர்அறிவர். எப்போதும் புறம்நோக்கியே செல்லும் சிந்தையை அகம்நோக்கிஅறவழியில் திருப்புவது அரிதாய்ப் பெறும் பேறு.

அப்பர்பெருமான் சரியை மார்க்கத்தை நிறுவ வந்தவர்.
பதிகம் எழுந்த வரலாற்றைக் காணுமுன், இந்த மார்க்கங்களைப் பற்றியும் சற்றேவிரிவாய்க் காண்போம்.

சாலோகம், சாமீப்யம், சாரூபம் என்பவை இட்டுச் செல்லும் 'பதமுக்தி'கடந்த,சாயுஜ்யம் என்ற 'பரமுக்தி'க்கும் அடிப்படை யாதெனில் 'யான் எனது' என்றநிலை கடத்தலே.

சாயுச்சிய நிலையே துறவறமாவது.
அதென்ன பதமுக்தி மற்றும் பரமுக்தி?

பிறந்திறந்தோய்ந்திருக்கும் உயிர்களின் மேல் கருணைகொண்டு அவற்றைத் தன்திருவடியுடன் ஒன்றாக்கிக் கொள்வது அறக்கருணையெனில், விட்டுவிலகிவீடுபேறு மட்டுமே குறியெனக் கொள்ளாமல் மற்றீண்டு வரும் உயிர்களின் மேல்கொள்வதுஇறைவனின் மறக்கருணை என்பர்.
சில உயிர்கள் சிலகாலம் திருவடிபேற்றில் திளைத்தும் தத்தம் வினைப்புசிப்பின்படி மீண்டும் வரும். மீண்டுவாரா முக்தி பரமுக்தியெனில், அவசியம் வருகையில் அப்படி மீண்டும் வரும் நிலைக்கு பதமுக்தியென்று சொல்வர்.

சாலோகம் - ஈசனவன் கூட்டத்தில் அவ்வுலகில் வாழ்வது

சாமீபம் - ஈசன் சமீபத்தில் அவன் ஆடும்பாதமடி புனிதவதியார் போல்வாழும் பேறு

சாரூபம் - ஈசனின் வடிவே தாமுமெய்தி வாழ்வது

சாயுச்சியம் - ஈசனே தன்னுள் கலந்து தான் அவனாகிவிட்ட அத்துவித நிலை.

சாரூபம் வரை பேறுபெற்ற உயிர்கள் மீண்டும் இறங்கிவருவது சொல்லக்கேட்கிறோம். இரண்டறக் கலந்துவிடல் பரமுக்தி. அவ்வளவுதான்.
முக்திக்கேற்ப பிரிபவை மார்க்கங்கள் என்பர். அவை முறையே:

தாசமார்க்கம் - என் கடன் பணிசெய்து கிடத்தலே என்றிருத்தல்.

சத்புத்ரமார்க்கம் - ஆணை நமதே என்று வேல் தூக்கும் உரிமை!கவனிக்க:அவ்வழி பிறந்தோரெல்லாம் சத்புத்திரரே;'ஒன்லி பிகாட்டன் சன்' அல்லர். ;-)

சகமார்க்கம் - இது நம்ம ஆளு என்ற பாவனையிது. வன்றொண்டர் வழி.

ஞானமார்க்கம் - தாளே தலையாகி தாடலை என்று பிரிக்கவியலாதசொல்லானது போல்இரண்டறக் கலந்த நிலையிது. எல்லாப் பிறப்பும் பிறந்திளைத்தது போதும்என்றுமுடிந்தமுடிவாய் மூட்டை கட்டிக் கொண்டு காத்திருப்பவர் இவர்.
சைவக் குரவர் நால்வரையும் மேற்சொன்ன மார்க்கரீதியிலானஅணுகுமுறையில் அடக்குவதென்பது, அதுவும் என்போல்மலப்புழுவிலும் கேடானாவன் சொல்வது மிகமிகத்தவறு. அவர்கள் யாவும் கடந்த பேருயிர்கள். எனினும், பண்டு தொட்டு வரும் ஒருபுரிதலுக்காகச் சுட்டுகிறேன். அதுவும்அவர்களே தாம் பொழிந்த நிறைமொழிகளான மறைமொழிகளூடே குறிப்பால்உணர்த்துவதிலிருந்து:
என்கடன் பணிசெய்து கிடப்பதே என்றும், புழுவாய்ப் பிறக்கினும் புண்ணியாஉன்னடி என் மனத்தே வழுவாதிருக்க வரம்தர வேண்டும் என்பதும் அப்பர்பெருமானதுவிண்ணப்பம். அது தாசமார்க்கத்தின் உன்னதத்தைச் சுட்ட வந்தது. சரியை என்றும்சொல்வர். இது சாலோக முக்தி.

'வேதவேள்வியை நிந்தனை செய்துழல்' கூட்டம் கண்டு பொங்கிய திருமகனார்பாலறாவாயரான எம்பெருமான் சம்பந்தர் சத்புத்திரமார்க்கம் சுட்டுபவர்.கிரியை என்றும் சொல்வர். உலகியல் சுழற்சி பாதிக்கும் வகையில்அசுரசக்திகள் மிகும்போதெல்லாம் வேலெடுத்து இரங்கிவரும், இறங்கிவரும் குழந்தையது. இதுசாமீப்ய முக்தி.குழந்தை தகப்பனுக்கென்றும் அண்மையில் அல்லவா இருக்கும்!

'இவரலாது இல்லையோ பிரானார்? அட போய்யா' என்று ஈசனையே ஸ்நேகித்த, அவரையே காதலியிடம் தூதனுப்பிய சுந்தரர் சுட்டுவது யோகமார்க்கமெனும் சகமார்க்கம். இது சாரூபம். ஆலாலசுந்தரர் என்று ஆடியில் தோன்றிய ஈசனின் வடிவே அவர்.

மாணிக்கவாசகர் ஞானமார்க்கம். அதுவே சன்மார்க்கம். எல்லாப் பிறப்பும்பிறந்திளைத்து, 'மெய்யே உன் பொன்னடிகள் கண்டு இன்று வீடுற்றேன்' என்றுமுடிந்தமுடிபாய் மூட்டை கட்டி விட்ட மணியது. 'தெருப்பாடல் உவந்தெனையும்சிவமாக்கும் தெய்வம்' என்று சன்மார்க்கவழியே கரைந்துபோய் விட்டவள்ளலாரையும் சுட்டலாம். சீவன் குறுகிச் சிவமாகும் இந்த மற்றீண்டுவாரா இறுதி நிலையே சாயுச்சியமாகும் பரமுக்தியாகும்.

சாயுச் சியஞ்சாக் கிராதீதஞ் சாருதல்சாயுச் சியமுப சாந்தத்துத் தங்குதற்சாயுச் சியஞ்சிவ மாதல் முடிவிலாச்சாயுச் சியமனத் தானந்த சத்தியே!திருமந்திரம் - 1513
(Sayujya is the state of Jagra-Atita, theBeyond-consciousness;Sayujya is to abide for ever in Upasantha, the peacethat passes all understanding;Sayujya is to become Siva himself;Sayujya is to experience the infinite power of inwardbliss,Forever and ever!)

இனி பதிகம் எழுந்த தருணத்தைக் காண்போம்....

அப்பர்பெருமான் பிறந்தது இன்று தென்னார்க்காடு என்று வழங்கப்படும் நடுநாட்டில்.இங்கே திருமுனைப்பாடியில் திருவாமூர் எனும் சிவத்தலத்தில் குறுக்கையர்(கார்காத்தவேளாளர் என்றும் சொல்வர்) குடியில், புகழனார்க்கும் மாதினியார்க்கும்இரண்டாவது மகவாய்ப் பிறந்தவர்க்கு, முன்னூறு ஆண்டுகளாய்த் தமிழகத்தைச் சூழ்ந்த மருள்எல்லாம்போக்கி அருள்பரப்ப வந்த அருளாளருக்கு 'மருள்நீக்கியார்' என்ற திருநாமம் அமைந்ததும் பொருத்தமே. இவருக்கு மூத்தவர் அன்புருவான திலகவதியார்.

மகிழ்வாய்ச் சென்று கொண்டிருந்த அந்த இனிய இல்லறத்தில் இறைவன் அவன் மறக்கருணையால் சோகம் சூழும் நேரமும் வந்தது. திடீரென்று தந்தையார் புகழனார் காலமானார். அவர் பிரிவைத்தாங்கவியலாத தாய் மாதினியாரும் உடன் விண்ணுலம் எய்தினார். அனாதரவாய் நின்றஅத்தருணத்தில்மேலும் ஒரு துயரச் செய்தி கிடைத்தது. திலகவதியாருக்கு மணம் முடிப்பதென நிச்சயித்திருந்த கலிப்பகையார் என்ற இளைஞரும் போரில் வீரமரணம்அடைந்துவிட்டார் என்ற தகவல் அவர்களை இடிபோல் வந்து தாக்க, துவண்டு வீழ்ந்ததிலகவதியார் 'பெற்றோர் இறந்தனர், கணவன் என்று நிச்சயித்த காதலனும் மாண்டான்; இனிநானும்உயிர்துறப்பேன்' என்று துக்கத்தின் உச்சியில் தீ மூட்டி தம்மை மாய்த்துக்கொள்ளப் போகும் நேரத்தில் பாலகரான மருள்நீக்கியார் தடுக்கிறார்.
'என் அருமை அக்கா! தாயும் தந்தையும் மாண்டபின் நான் உன்னையே அவர்வடிவில்கண்டு உயிர் வாழ்ந்துள்ளேன். நீயும் மாள்வாயெனில் நானும் உடன் வருவேன்.சற்றே பொறு.உனக்கு முன்னே நான் தீயில் புகுவேன்.' என்று தடுத்து நின்ற தம்பியைக் கண்டுஅன்புமிக மருள்நீக்கியார் வாழவேண்டித் தம் முடிவை மாற்றிக் கொண்டு உயிர்தரிக்கிறார் திலகவதியார். எனினும் இல்வாழ்வைத் துறந்து துறவறம் மேற்கொள்கிறார்.

தமக்கையாரின் கோலத்தைக் கண்டு வெதும்பிய மருள்நீக்கியார் சின்னாளில்தாமும் உலகவாழ்வை வெறுத்து, துறவின்றி வீடில்லை என்று உலகியலை முற்றாய் ஒதுக்கும் திகம்பரசமணர்களுடன் சேர்ந்து அவர்தம் வழிச்செல்கிறார். சமணர்தம்நூலெல்லாம் தேர்ந்து அச்சமய அறிஞராய்த் திகழ்ந்து 'தருமசேனர்' என்ற புதுப்பெயரும்பெற்றுவிட்டார் என்ற தகவல், திருவதிகை (இன்று பண்ருட்டி என்ற பெயர்)எனும் வீரட்டானத் தலத்தில் மடமொன்றை அமைத்துக் கொண்டு தவவாழ்வு வாழ்ந்துவரும் திலகவதியாரை எட்டுகிறது. தாங்கொணாத் துயரில் ஆலயம் சென்றுஅதிகை அம்மானிடம் முறையிட்டு அழுகிறார் அவர்.

'இதற்காகவா நான் தம்பியார் உளராக வேண்டும் என்று உயிர்கொண்டுவாழ்ந்தது? உலகியலோடு முரண்படா சைவம் விடுத்துத் தம்பியார் 'உளது இலது' என்றுகுழப்பவாதம் பரப்பிவரும் சமணருடன் சேர்ந்துழலவா நான் அவரைப் பேணி வளர்த்தது?' என்றுஅழுது நின்றதிலகவதியார் செவியில் அசரீரியாய் அருட்குரல் கேட்கிறது.

'வருத்தம் தவிர்ப்பாய் திலகவதி! மருள்நீக்கி எம் அடியான். அவனை அவன்விதிவழியேபோக விட்டோம். இனி தடுத்தாட்கொள்வோம். சூலைநோய் சூழ விரைவில்அவன்உன்னிடமே திரும்புவான்!' என்ற அருள்வாக்கில் ஆறுதல் அடைந்துகாத்திருக்கிறார்திலகவதியார்.

தொலைவில் பாடலிபுத்திர அமணர் பள்ளியில் படுத்திருந்த தருமசேனர்,வயிற்றில் புகுந்த வலிபொறுக்காமல் துடித்தெழுகிறார். குடரோடு துடக்கி முடக்கியிடும்சூலைநோயதுதிடுமென அவரைச் சூழக்கண்டு திகைத்து நிற்கின்றனர் சமணர் எல்லாம்.மயிற்பீலிகொண்டு தடவியும், குண்டிகை நீர் மந்திரித்துத் தெளித்தும், குடிக்கச் செய்தும்யாதொருபயனும் இல்லாமல் மேலும் வலிமிகக் கண்டு மெல்ல அகன்று செல்கின்றனர்.

'ஆ! ஆ! நாம் என்செய்கோம்! என்றழிந்த மனத்தினராய்ப் போவார்கள் இது நம்மாற் போக்கரிதாம் எனப்புகன்று' என்று பாடுகிறார் சேக்கிழார்பெருமான்.
தனியே துடித்திருந்த தருமசேனருக்கு அன்புருவான தம் தமக்கையார் ஞாபகம்வருகிறது. 'நான் இப்படித் துடிக்கவும் பொறுப்பரோ என் தமக்கையார்! அக்கா உன்னை உடன் காண வேண்டும் வா!' என்று செய்தி சொல்லிஅனுப்புகிறார் மருள்நீக்கியார்.

'ஆடை களைந்து அம்மணராய் வாழும் அப்பள்ளிக்கு நான் வரமாட்டேன். தம்பியைஇங்கே வரச்சொல்' என்ற தமக்கையார் சொல்லியனுப்ப உடன் பாயுடையும்,குண்டிகையும்,மயிற்பீலியுமாய் கொண்ட சமணர் கோலத்தை ஒழித்து வெள்ளுடை தரித்துஅந்த இரவிலேயே திருவதிகை மடத்தைச் சென்றைடகிறார் மருள்நீக்கியார். தமக்கையாரைச் சென்று பணிகிறார். அவர்நிலை கண்டு உருகிய திலகவதியார், 'கற்றை வேணியர் அருளே காணும் இது. கழலடைந்தோர் பற்றறுப்பார்தமைப்பணிந்துபணி செய்வீர்!' எனப் பணித்தார். அஞ்செழுத்தோதி திருநீறு பூசுகிறார்.

நோய் சற்றே தணிய விடியும் வேளை அருமைத்தம்பியை ஆலயத்துக்கு அழைத்துச்செல்கிறார். சேக்கிழார் பெருமான் பாடக் கேட்போம்:

திரைக்கெடில வீரட்டா னத்திருந்த செங்கனக வரைச்சிலையார் பெருங்கோயில் தொழுதுவலங் கொண்டிறைஞ்சித்தரைத்தலத்தின் மிசைவீழ்ந்து தம்பிரான் திருவருளால்உரைத்த தமிழ்மாலைகள் சாத்தும் உணர்வுபெற உணர்ந்துரைப்பார்.

நீற்றால் நிறைவாகிய மேனியுடன் நிறை அன்புறு சிந்தையில் நேசமிகமாற்றார்புரம் மாற்றிய வேதியரை மருளும் பிணி மாயை அறுத்திடுவான்' கூற்றாயினவாறு விலக்ககிலீர்' என நீடிய கோதில் திருப்பதிகம் போற்றாலுகேழின் வருந்துயரும் போமாறெதிர் நின்று புகன்றனரால்

மன்னும் பதிகம் அது பாடிய பின் வயிறுற்றடு சூலை மறப்பிணிதான் அந்நின்ற நிலைக்கண் அகன்றிடலும் அடியேன் உயிரோடருள் தந்ததெனாச்செந்நின்ற பரம்பொருளானவர்தம் திருவாரருள் பெற்ற சிறப்புடையோர் முன்னின்ற தெருட்சி மருட்சியினால் முதல்வன் கருணைக்கடல் மூழ்கினரே.

சூலைநோய் தீர்த்த முதல்வன் கருணைக்கடலில் மூழ்கிய மருள்நீக்கியாரும், திலகவதியாரும் கேட்கும் வண்ணம் வானின்று அசரீரியாய் தெய்வவாக்கொன்றும் எழுந்ததங்கே:

'செந்தமிழின் சொல்வளப் பதிகம் பாடிய பான்மையினால் நாவுக்கரசென்றுஉலகேழினும் நின் நன்னாமம் நயப்புற மன்னுக!'

இறையனார் ஆட்கொண்டு மருள்நீக்கியார் திருநாவுக்கரசர் ஆன சரிதம் இது.

தமக்கையார் சொற்படி எம் கடன் இனி பணி செய்து கிடப்பதே என்றுஇறைப்பணி செய்யத் தொடங்கினார் திருநாவுக்கரசர். பல நூற்றாண்டு இருள்தனை அகற்றவந்த பதிகமிதைப் பாடவேண்டிய தருணமிது:

கூற்றாயின வாறுவி லக்ககிலீர்கொடுமைபல செய்தன நானறியேன்ஏற்றாயடிக் கேஇர வும்பகலும்பிரியாது வணங்குவன் எப்பொழுதும்தோற்றாதென் வயிற்றின் அகம்படியே குடரோடு துடக்கி முடக்கியிடஆற்றேன் அடியேன்அதி கைக்கெடிலவீரட்டா னத்துறை அம்மானே. 1

நெஞ்சம்முமக் கேயிட மாகவைத்தேன் நினையாதொரு போதும் இருந்தறியேன்வஞ்சம்மிது வொப்பது கண்டறியேன் வயிற்றோடு துடக்கி முடக்கியிடநஞ்சாகி வந்தென்னை நலிவதனைநணுகாமல் துரந்து கரந்துமிடீர்அஞ்சேலுமென் னீர்அதி கைக்கெடில வீரட்டா னத்துறை அம்மானே. 2

பணிந்தாரன பாவங்கள் பாற்றவல்லீர் படுவெண்டலை யிற்பலி கொண்டுழல்வீர்துணிந்தேயுமக் காட்செய்து வாழலுற்றாற் சுடுகின்றது சூலை தவிர்த்தருளீர்பிணிந்தார்பொடி கொண்டுமெய் பூசவல்லீர் பெற்றமேற்றுகந் தீர்சுற்றும் வெண்டலைகொண்டணிந்தீரடி கேள்அதி கைக்கெடிலவீரட்டா னத்துறை அம்மனே. 3

முன்னம்மடி யேன்அறி யாமையினான் முனிந்தென்னை நலிந்து முடக்கியிடப்பின்னையடி யேனுமக் காளும்பட்டேன்சுடுகின்றது சூலை தவிர்த்தருளீர்தன்னையடைந் தார்வினை தீர்ப்பதன்றோ தலையாயவர் தங்கட னாவதுதான்அன்னநடை யார்அதி கைக்கெடில வீரட்டா னத்துறை அம்மானே. 4

காத்தாள்பவர் காவல் இகழ்ந்தமையாற் கரைநின்றவர் கண்டுகொ ளென்றுசொல்லிநீத்தாய கயம்புக நூக்கியிட நிலைக்கொள்ளும் வழித்துறை யொன்றறியேன்வார்த்தையிது வொப்பது கேட்டறியேன் வயிற்றோடு துடக்கி முடக்கியிடஆர்த்தார்புன லார்அதி கைக்கெடில வீரட்டா னத்துறை அம்மானே. 5

சலம்பூவொடு தூபம் மறந்தறியேன் தமிழோடிசை பாடல் மறந்தறியேன்நலந்தீங்கிலும் உன்னை மறந்தறியேன் உன்னாமம் என்னாவின் மறந்தறியேன்உலர்ந்தார்தலை யிற்பலி கொண்டுழல்வாய் உடலுள் ளுறுசூலை தவிர்த்தருளாய்அலந்தேன்அடி யேன்அதி கைக்கெடில வீரட்டா னத்துறை அம்மானே. 6

உயர்ந்தேன்மனை வாழ்க்கையும் ஒண்பொருளும் ஒருவர்தலை காவலி லாமையினல்வயந்தேயுமக் காட்செய்து வாழலுற்றால் வலிக்கின்றது சூலை தவிர்த்தருளீர்பயந்தேயென் வயிற்றின கம்படியே பறித்துப்புரட் டியறுத் தீர்த்திடநான்அயர்ந்தேன்அடி யேன்அதி கைக்கெடில வீரட்டா னாத்துறை அம்மானே. 7

வலித்தேன்மனை வாழ்கை மகிழ்ந்தடியேன் வஞ்சம்மன மொன்று மிலாமையினாற்சலித்தாலொரு வர்துணை யாருமில்லைச் சங்கவெண்குழைக் காதுடை எம்பெருமான் கலித்தேயென் வயிற்றி னகம்படியே கலக்கி மலக்கிட்டுக் கவர்ந்துதின்னஅலுத்தேனடி யேன்அதி கைக்கெடில வீரட்டா னத்துறை அம்மானே. 8

பொன்போல மிளிர்வதொர் மேனியினீர் புரிபுன்சடை யீர்மெலி யும்பிறையீர்துன்பேகவ லைபிணி யென்றிவற்றை நணுகாமற் றுரந்து கரந்துமிடீர்என்போலிக ளும்மை இனித்தெளியார் அடியார்படு வதிது வேயாகில்அன்பேஅமை யும்மதி கைக்கெடில வீரட்டா னத்துறை அம்மானே. 9

போர்த்தாயங்கோ ரானையின் ஈருரிதோல் புறங்காடரங் காநட மாடவல்லாய்ஆர்த்தானரக் கன்றனை மால்வரைக்கீழ் அடர்த்திட்டருள் செய்த வதுகருதாய்வேர்த்தும்புரண் டும்விழுந் தும்மெழுந்தால் என்வேதனை யான விலக்கியிடாய்ஆர்த்தார்புனல் சூழ்அதி கைக்கெடில வீரட்டா னத்துறை அம்மானே. 10